2.чаго. Збіць таўкачом скурку з зерня ў працэсе вырабу круп. Натаўчы проса.
3.чаго. Разм. Разбіць шмат чаго‑н. Натаўчы бутэлек.
4.каго-што, ушто, каму. Разм. Набіць, збіць; надаваць. На Язэпа пазіралі, як на нейкага казачнага героя,.. які не пабаяўся старшыню натаўчы.Чарот.[Яўген:] — Нікуды я не пайду, пакуль морды яму не натоўпу як след.Савіцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
attach[əˈtætʃ]v.
1. прымацо́ўваць, прыкле́йваць, прывя́зваць;
attach a rope to smth. прывя́зваць вяро́ўку да чаго́-н.
2. attach (great) importance/significance/value/weight to smth.надава́ць чаму́-н. (вялі́кае) значэ́нне
3. : attach oneself to smb. прыста́ць, прычапі́цца да каго́-н. (перан.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
1. Даваць магчымасць вызначыць сваё становішча на мясцовасці або кірунак свайго руху. //Надаваць патрэбны кірунак (карце, прыладзе і пад.) адносна напрамкаў свету. Арыентаваць касмічны лятальны апарат.
2.перан. Памагаць каму‑н. разабрацца ў чым‑н. Арыентаваць у пытаннях палітыкі.
3.перан.; накаго-што. Ставіць перад кім‑, чым‑н. пэўную мэту, задачу; указваць каму‑н. кірунак далейшай дзейнасці. Выказванне Янкі Купалы пра зборнік «На этапах» арыентавала даследчыкаў уважліва і чула адносіцца да твораў заходнебеларускага паэта [Максіма Танка].У. Калеснік.
[Ад фр. orienter.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кале́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак., каго-што.
1. Рабіць калекам (калекай). Нас, малых, калечылі і фізічна і маральна.Бядуля.— Як жа гэта вы дапушчаеце, каб людзі на вашых вачах калечылі адзін другога?Колас.// Пашкоджваць, раніць (цела, рукі, ногі і інш.). Калечыць ногі.
2.перан. Псаваць, нявечыць маральна, рабіць непаўнацэнным. Калечыць жыццё. Калечыць душу.// Псаваць, скажаць, надаваць чаму‑н. іншую форму, сэнс. Зрэбная кашуля скрозь вылатаная, але яна не можа ўжо калечыць абрысы.. [Любінага] цела.Чорны.Асабліва псуюць і калечаць мову бяздумным калькавыя пераклады і так званыя канцылярызмы.Скрыган.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жа́ловатьнесов., уст.
1.(награждать, дарить) дарава́ць, узнагаро́джваць; (о правах и т. п.)надава́ць;
2.уст. (посещать) наве́дваць (каго, што);
он ча́сто жа́лует к нам ён ча́ста наве́двае нас;
3.(оказывать внимание) мі́лаваць, любі́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)