2. (of) зда́тны, схі́льны (да чаго-н.), які́ паддаецца (чаму-н.);
capable of bringing happiness які́ можа прыне́сці шча́сце;
capable of every wickednessздо́льны на любу́ю по́дласць;
capable of explanation вытлумача́льны, дасту́пны для разуме́ння;
capable of improvement які́ паддаецца паляпшэ́нню, удаскана́ленню;
capable of original ideas зда́тны да арыгіна́льных ідэ́й;
Show what you are capable of. Пакажы, на што́ ты здатны.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
мяч, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.
Суцэльны або пусты ў сярэдзіне шар з пругкага матэрыялу, здольны адскокваць пры ўдары аб цвёрдую паверхню.
Ручны м.
Валейбольны м.
|| памянш.мя́чык, -а, мн. -і, -аў, м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
папулі́зм, -у, м. (кніжн.).
Грамадскі рух (з канца 19 ст.), які апелюе непасрэдна да шырокіх мас і сцвярджае, што яны самі, маючы моцнага лідара, здольны вырашаць свае сацыяльныя праблемы.
|| прым.папулі́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэнтге́наўскі, -ая, -ае.
1. У выразе: рэнтгенаўскія прамяні — нябачныя прамяні, што з’яўляюцца кароткімі электрамагнітнымі хвалямі, якія здольны пранікаць праз непразрыстыя прадметы.
2. Які мае адносіны да прымянення такіх прамянёў.
Р. здымак.
Рэнтгенаўская апаратура.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жыццядзе́йны, ‑ая, ‑ае.
1.Здольны выконваць жыццёвыя функцыі. Жыццядзейныя органы.
2.перан. Дзейны, энергічны, рухавы. Жыццядзейны чалавек.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пепсі́н, ‑у, м.
Спец. Неабходны для стрававання фермент страўнікавага соку, здольны расшчапляць бялкі; лякарства з такога ферменту.
[Ад грэч. pepsis — страваванне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плацежаздо́льны, ‑ая, ‑ае.
Спец.Здольны пакрыць свае грашовыя абавязацельствы, які мае магчымасць плаціць.
•••
Плацежаздольны попытгл. попыт.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
селекты́ўны, ‑ая, ‑ае.
Здольны рабіць адбор; выбіральны. Селектыўная адсорбцыя.// Заснаваны на здольнасці рабіць адбор. Селектыўная ачыстка нафтапрадуктаў.
[Фр. selectif ад лац. selectio — адбор, выбар.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
díenstfähigaздо́льны да слу́жбы; прыда́тны да вайско́вай слу́жбы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wáffenfähigaздо́льны насі́ць збро́ю; го́дны да вайско́вай слу́жбы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)