gestia

gesti|a

ж. распараджэнне;

być w czyjej ~i — быць у чыім распараджэнні (у чыёй кампетэнцыі)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cenić

незак.

1. цаніць;

cenić sobie kogo/co быць высокай думкі пра каго/што;

2. ацэньваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

talent, ~u

м. талент;

mieć talent do czego — мець талент да чаго; быць таленавітым у чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

trasa

tras|a

ж. траса, шлях;

~a narciarska — лыжная траса;

być w ~ie — быць у дарозе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ukoronowanie

н.

1. каранацыя;

2. перан. увянчанне, завяршэнне;

być ~m czego — вянчаць што; быць вянцом чаго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bezpieczny

бяспечны;

~e miejsce — бяспечнае месца;

być ~ym — o kogo/co быць спакойным за каго/што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kłopotliwy

kłopotliw|y

няёмкі;

~e milczenie — няёмкае маўчанне;

być w ~ym położeniu — быць у цяжкім становішчы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Вандзігаць ’напружана працаваць (?)’ (КЭС): «А што ж, браток, мая справа такая: свята адпачывай, будні працуй. Была пара, вандзігаў і я так, ого-о!» (Ц. Гартны). Вандзігаць < *вандзіга, якое можа быць звязана з вандраваць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Балаці́раваць. Рус. баллоти́ровать. Запазычанне з ням. ballotieren (< франц. balloter < італ. ballotare). Наўрад ці (насуперак Фасмеру, 1, 117) непасрэднай крыніцай можа быць і франц. слова (супраць гэтага сведчыць суфіксацыя). Параўн. Шанскі, 1, Б, 26–27.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ску́раць ‘здабыць, атрымаць з хітрасцю’ (ТС), ску́ратэбыць пабітым’ (брэсц., Нар. лекс.). З польск. skórać, skurać, wskórać ‘дабіцца, атрымаць, выстарацца’, у тым ліку ‘атрымаць (пакаранне)’, якое Брукнер (634) выводзіць ад korykorzyści (гл. карысць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)