Вы́скрабак ’булачка з цеста, якое выскрабаецца з дзежкі’; ’апошняе дзіця ў сям’і’ (З нар. сл.), выскраба́чка ’маленькая булачка хлеба, спечаная з рэштак цеста’. Ад выскрабаць (гл. скрэбці) з суф. ‑ак, ‑ачка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
заква́скаж.кул. Gärstoff m -(e)s, -e; Sáuerteig m -(e)s, -e (цеста)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
круаса́н
(фр. croissant)
булка са слаёнага слоенага цеста з салодкай начынкай, выпечаная ў форме паўмесяца.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
spongy
[ˈspʌndʒI]
adj.
1) губча́ты, губкава́ты
spongy dough — пы́шнае це́ста
2) зь дзі́ркамі, дзіра́вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
про́свіра
(гр. prosphyra = прынашэнне)
белая круглая булачка з крутога прэснага цеста, якая выкарыстоўваецца ў абрадах праваслаўнага набажэнства.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ГАЛУ́ШКІ,
1) бел. традыцыйная страва, вядомая і інш.слав. народам. На Беларусі наз. таксама палюхі. Рабілі з грэцкай, жытняй, пшанічнай, ячнай мукі. Цеста крута замешвалі, качалі галушкі рознай велічыні або ў адну качулку і рэзалі на кавалкі. Галушкі варылі, потым заскварвалі салам, залівалі малаком, часам падсмажвалі ў сале. Галушкі з юшкаю гатавалі як рэдкую страву. Вядомы па ўсёй Беларусі. На Палессі галушкі варылі на памінкі і елі з сытою, цёртым макам.
2) Пшанічная булачка. Існаваў звычай пячы на саракі 40 галушак. Цяпер сустракаецца спарадычна на Палессі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дражджавы́, ‑ая, ‑ое ідро́жджавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дражджэй, звязаны з прыгатаваннем дражджэй. Дражджавыя грыбы. Дражджавы завод.// Прыгатаваны на дражджах, з дражджамі. Дражджавое цеста.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
drożdżowy
drożdżow|y
дражджавы;
ciasto ~e — цеста на дражджах
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ву́шка, -а, мн. -і, -шак, н.
1.гл. вуха.
2. Тое, што і вуха (у 4 знач.).
В. звона.
В. бота.
3. Дзірачка ў іголцы для ўцягвання ніткі.
Іголкавае в.
4. пераважна мн. Макаронны выраб у выглядзе фігурных кавалачкаў цеста.
Булён з вушкамі.
|| прым.ву́шкавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
густата́ж., в разн. знач. густота́;
г. ле́су — густота́ ле́са;
г. це́ста — густота́ те́ста;
г. насе́льніцтва — густота́ населе́ния
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)