Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
parry
[ˈpæri]1.
v., -ried, -rying
адбіва́ць (уда́р), ухіля́цца (ад уда́ру, ад пыта́ньняў), пары́раваць
2.
n.
адбіва́ньне, ухіле́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
chop1[tʃɒp]n.
1.уда́р (сякерай)
2. адбіўна́я катле́та;
a mutton/a pork chop адбіўна́я катле́та з бара́ніны/свіні́ны;
get the chopBrE, infml быць зво́льненым з пра́цы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
impact[ˈɪmpækt]n.
1.уда́р; сутыкне́нне;
on impact пры сутыкне́нні
2. (on) (моцнае) уздзе́янне, уплы́ў (на каго-н., што-н.);
have an impact on мець/ака́зваць уздзе́янне на, уздзе́йнічаць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Тух — выклічнік, што перадае глухі стук, удар, стрэл: се́рца тух, тух, як ня выскачыць (мсцісл., Нар. лекс.). Гукаперайманне. Сюды ж ту́хаць ‘стукаць нагамі пры хадзьбе’ (Варл.), ту́хкаць ‘цяжка, гулка тупаць, бегучы ці ходзячы’ (Нар. Гом., Янк. 3.), тухаце́ць ‘неспакойна біцца (пра сэрца)’ (чэрв., Гіл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
sztych, ~u
м.
1. вастрыё;
2.удар (вострым прадметам); укол;
3. дрэварыт; гравюра; эстамп
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
thrust1[θrʌst]n.
1. the thrust дух, па́фас;
the thrust of his argument па́фас яго́ аргуме́нта
2. штуршо́к; уда́р;
with a thrust адны́м уда́рам
3.tech. ця́га, сі́ла ця́гі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
2.(удар ногой, подставка ноги под ногу) падно́жка, -кі ж.;
дать подно́жку даць падно́жку;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
апе́ль
(фр. appel = заклік)
1) кавалерыйскі сігнал, якім заклікаюць да збору;
2) удар правай выцягнутай нагой па зямлі ў час фехтавання, што азначае пачатак атакі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Жах ’жуда, страх’, ’удар’. Рус.кур., паўд., укр.жах ’тс’. Параўн. польск.żachnąć się ’здрыгануцца’, żachliwy ’баязлівы’, чэш.žas ’жах’, рус.ужас. Ст.-слав.оужасъ, ст.-рус.ужасъ, ц.-слав.жасати, жасити, жаснѫти (Міклашыч, Lex. paleosl.). Праз чаргаванне галосных суадносіцца з гасіць (гл.). Значэнне гасіць ’удараць’ паказвае, што жах ’удар’ не асобнае гукапераймальнае слова (ТСБМ, 2, 255), а развіццё аднаго значэння (параўн. знач. польск. ’уздрыгнуцца’). Да і.-е.*gu̯es ’тушыць’ (Покарны, 1, 479); гоц.ugaisjan, літ.gąsti ’пужаць’ (гэтыя паралелі патрабуюць пэўных удакладненняў). Фасмер, 2, 36; Праабражэнскі, 1, 471; Шанскі, 1, Д, Е, Ж, 36. Пра паходжанне ‑х‑ у жах як паралель да страх (дзе s < *ks) пісаў Эндзелін, Слав.-балт. эт., 70 = Darbu, 2, 230–231.