ц,
1. Дваццаць пятая літара беларускага алфавіта, якая мае назву «цэ».
2. Глухі, пярэднеязычны, змычна-шчылінны, свісцячы зычны гук.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ц,
1. Дваццаць пятая літара беларускага алфавіта, якая мае назву «цэ».
2. Глухі, пярэднеязычны, змычна-шчылінны, свісцячы зычны гук.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
rejoicing
1. весяло́сць, ра́дасць
2. святкава́нне, свя́та;
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
balefire
1)
2) сыгна́льны аго́нь
3) пахава́льнае во́гнішча
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
potbelly
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Méhrleistung
1) павы́шаная прадукцы́йнасць (працы)
2)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вадасхо́вішча
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Не́труд ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
апартаме́нты
(
1)
2)
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Тарамба́ніць ’несці, цягнуць цяжкае,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сусве́т, -у,
1. (С
2. Зямны шар, Зямля з усім, што існуе на ёй.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)