Пасты́каць ’пакалоць у многііх месцах’ (Нас.). Да тыкаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перагуга́ць ’прамантачыць, прагуляць’ (Нас.). Да пера- і гуга́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вызвыча́іць ’выйсці з ужытку’ (Нас., Гарэц.). Да звычай (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вы́лівкі ’памыі’ (Нас.). Да выліваць пры дапамозе суф. ‑к‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Галадамі́ра, галадамі́рны ’той, хто мала есць’ (Нас.). Гл. галадамі́рыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Гамзі́ць ’уплятаць, есці’ (Нас.), ’рабіць неакуратна’ (Бяльк.). Гл. га́мзаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Гусці́ ’гусці, гудзець’ (БРС), гусць (Нас., Бяльк.). Гл. гудзе́ць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Два́кроць ’два разы’ (Нас.). Запазычанне з польск. dwakroć ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ко́жан ’кожны’ (Нас., Жыв. сл., КЭС, лаг). Гл. кожны.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ко́мельгом ’хутка, вельмі хутка’ (Нас.). Гл. ком і мяльком.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)