Абста́віны (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Абста́віны (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ПАЎВО́СТРАЎ,
участак сушы, які рэзка і далёка выдаецца ад краю мацерыка або вострава ў мора. Большасць П. — прамы працяг мацерыка (Апенінскі, Малая Азія, Лабрадор). Некаторыя П.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
умудры́цца
яна́ ўмудры́лася зрабі́ць зада́нне
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прафа́за
(ад
першая стадыя непрамога дзялення, або мітозу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пропліяпітэ́к
(ад
выкапнёвая чалавекападобная малпа, якая жыла ў кайназоі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
прэселе́ктар
(ад
электрамагнітнае ўстройства для ўзмацнення сігналу прымальнай радыёстанцыі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэі́мпарт
(ад рэ- + імпарт)
увязенне увоз з-за мяжы ўласных тавараў,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бессардэ́чнасць, ‑і,
Уласцівасць бессардэчнага; жорсткасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́трана,
Пра наяўнасць ветру.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папярэ́дне,
Перад чым‑н.,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)