халадзе́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
1. Станавіцца халодным, халаднейшым.
2. Адчуваць холад; мерзнуць.
3. Адчуваць холад ад моцнага хвалявання, страху і пад.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
халадзе́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
1. Станавіцца халодным, халаднейшым.
2. Адчуваць холад; мерзнуць.
3. Адчуваць холад ад моцнага хвалявання, страху і пад.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хваста́ць, хвашчу, хвошчаш, хвошча;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчымлі́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які выклікае раздражненне, боль; рэзкі.
2. Тупы, ныючы (пра боль).
3. Моцны, неадольны, які хвалюе, узбуджае.
4. Які выклікае цяжкае пачуццё, прыгнечанасць, тугу і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
«ПО́ЛЫМЯ»,
літаратурна-мастацкі і грамадска-
У «П.» ўпершыню
Літ.:
Лынькоў М. Шляхам жыцця // Полымя. 1972. № 11;
Танк М. Летапіс вялікіх здзяйсненняў // Там жа. 1982. № 11;
Саламевіч Я. Праз гады // Там жа. 1992. № 11—12;
Конон
Федарэнка
Далідовіч Г. Флагман // Маладосць. 1997. № 12.
С.І.Законнікаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
праляжа́ць, ‑жу, ‑шыш, ‑жыць і прале́жаць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць;
1. Прабыць у ляжачым становішчы некаторы час.
2. Прабыць які‑н. час без ужывання, без увагі.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пук 1, ‑а,
1. Звязка, ахапак якіх‑н. аднародных прадметаў.
2. Сукупнасць чаго‑н., што разыходзіцца, пачынаецца з аднаго месца, адной кропкі.
3.
пук 2, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уздрыгну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце;
1. Здрыгануцца; задрыжаць.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчыме́ць, ‑міць;
1. Востра балець, пячы ад драпін, раздражнення і пад.
2. Ныць, балець тупым болем.
3. Выклікаць адчуванне прыгнечанасці, суму, нуды і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
усы́паць, ‑плю, ‑плеш, ‑пле;
1.
2.
3.
•••
усыпа́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хва́ля, ‑і,
1. Вадзяны вал, які ўтвараецца гайданнем паверхні вады.
2.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)