Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
high-handed[ˌhaɪˈhændɪd]adj. улада́рны, ула́дны, сваво́льны; які́ перавышае ўла́ду
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
hérrischaула́дны, улада́рны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
controlling
[kənˈtroʊlɪŋ]
adj.
кіру́ючы; ула́дны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ІМПЕРАТЫ́Ў (ад лац. imperativus уладны, катэгарычны, загадны),
безумоўнае, катэгарычнае патрабаванне, загад, закон. Імператыўныя выказванні з’яўляюцца прадметам логікі норм. У філасофіі І.Канта — усеагульны маральны закон, якім ён імкнуўся замяніць усе ант. нормы адной (катэгарычны І.). Кант разумеў катэгарычны І. як нешта першапачаткова ўласцівае розуму, вечнае і нязменнае. Выключныя нормы, што неабходна прымаць пры пэўных абставінах, у этыцы ён называў гіпатэтычным І. Паводле дыялектычнага матэрыялізму, мараль, як і ўсё на свеце, гістарычна развіваецца і змяняецца, і ў ёй не можа быць нязменных патрабаванняў і законаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бурбо́н
(фр. Bourbon = прадстаўнік каралеўскай дынастыі Бурбонаў)
грубы, недасведчаны, уладны чалавек.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
rozkazujący
1. уладарны; уладны; загадны;
ton rozkazujący — уладны (загадны) тон;
2.грам. загадны;
tryb rozkazujący — загадны лад
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
РАСПАРАДЖЭ́ННЕў праве,
1) адно з правамоцтваў уласніка рэчаў, якое дазваляе ўключаць яго ў эканам. абарачэнне праз ажыццяўленне такіх распараджальных здзелак, як купля-продаж, пастаўка, дарэнне і інш. У выніку актаў Р. маёмасцю ажыццяўляецца яе адчужэнне, перадача ў часовае валоданне ці карыстанне інш. асобе, у залог, здача на захоўванне і г.д. Р. вызначае юрыд. лёс рэчаў, г.зн. або спыняецца, або прыпыняецца на яе права ўласнасці.
2) Адзін з відаў падзаконных актаў: уладны акт органа кіравання ў рамках яго кампетэнцыі, што мае абавязковую сілу для фіз. і юрыд. асоб, якім Р. адрасавана. Можа быць агульнага, працяглага або разавага дзеяння для канкрэтнага выпадку.