Разм. Тармосячы, разбудзіць, раскатурхаць. Растармасіць соннага.//перан. Вывесці са стану вяласці, раўнадушша; расшавяліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
wáchrüttelnvtаддз.раскату́рхаць, разбудзі́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
растолка́тьсов., разг.
1. разапха́ць, параспіха́ць, расштурха́ць;
2.(разбудить)раскату́рхаць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Стуры́ць ‘раскатурхаць, сагнаць’ (ТС). Параўн. польск.дыял.szturzyć ‘штурхаць, піхаць’. Да турыць, гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Раскарпа́ць, раско́рпаць ’павялічыць паглыбленне, адтуліну ў чым-небудзь’ (ТСБМ), роско́рпаць ’раскатурхаць’ (ТС). З рас- і карпа́ць, ко́рпаць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
растормоши́тьсов., разг.
1. растармасі́ць;
2.(разбудить)раскату́рхаць;
3.перен. (побудить к действиям) разварушы́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Разду́рбаць ’паволі разбудзіць моцна спячага’ (ашм., Стан.), разду́рдаць ’разбудзіць тармосячы’ (смарг., Сл. ПЗБ), ’разбудзіць не ў час’ (Сцяшк. Сл.), розду́рбаць ’раскатурхаць’ (ТС), разду́рдацца, разду́рбацца ’ачуняць, прачнуцца’ (ашм., смарг., Сл. ПЗБ). Балтызм, параўн. літ.dùrdyti ’калоць’, ’тыкаць’, durdeti ’грымець, грукатаць, трашчаць’. Сюды ж, відаць, і дэфармаванае пад уплывам іншых слоў раздуры́ць ’раскатурхаць’, раздура́ць ’раскатурхваць’, раздура́цца ’прачнуцца’ (Юрч.). Параўн. разгурзацца (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ракато́рхацца ’разварушыцца, расшавяліцца’ (Ласт.: рус.разбодриться). Дээтымалагізацыя ў выніку страты словаўтваральнай структуры, звязанай з гутарковым “паглынаннем” фіналі прэфікса, параўн. раскату́рхаць (гл.).