раскату́рхаць, раскату́рхваць разм.

1. (абудзіць) wáchrütteln аддз. vt, múnter máchen;

2. перан. (вывесці са стану пасіўнасці) áufrütteln vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wáchrütteln vt аддз. раскату́рхаць, разбудзі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

расшту́рхаць

1. (натоўп людзей) aus¦einánder stoßen*; beiséite drängen; aus¦einánder drängen (тых, што б’юцца);

2. разм. гл. раскатурхаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Schlaf m -(e)s сон;

im ~ у сне;

éinen léisen ~ háben чу́тка [чу́йна] спаць;

éinen fésten ~ háben мо́цна спаць;

sich (D) den ~ aus den Áugen réiben* праціра́ць во́чы пасля́ сну;

in ~ fállen* [sínken*] засну́ць, пагрузі́цца ў сон;

aus dem ~ erwáchen прачну́цца;

j-n aus dem ~ schütteln раскату́рхаць каго́-н.;

ich fínde kéinen ~ мне не спі́цца;

den ~ des Geréchten schláfen* жарт. спаць сном пра́ведніка;

den éwigen ~ schláfen* спаць ве́чным сном

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)