АБВІНАВА́ЧАННЕ ў праве,

1) працэсуальная дзейнасць упаўнаважаных законам органаў ці службовых асоб, якая заключаецца ў даказванні віны асобы, што прыцягваецца да крымін. адказнасці. Заканадаўства Рэспублікі Беларусь прадугледжвае 3 віды абвінавачвання: дзярж. (падтрымлівае пракурор), грамадскае (падтрымлівае ўпаўнаважаны прадстаўнік грамадскай арг-цыі ці прац. калектыву) і прыватнае (падтрымлівае пацярпелы або яго прадстаўнік — адвакат).

2) Змест абвінаваўчага тэзіса, сфармуляванага ў пастанове аб прыцягненні ў якасці абвінавачанага, а таксама ў абвінаваўчым заключэнні, выступленні абвінаваўцы ў судзе, у абвінаваўчым прыгаворы суда.

І.​І.​Пацяружа.

т. 1, с. 17

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

rebuild [ˌri:ˈbɪld] v. (rebuilt) будава́ць зноў; аднаўля́ць, адбудо́ўваць;

rebuild a war-torn city адбудава́ць пацярпе́лы ад вайны́ го́рад

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

poszkodowany

пацярпелы;

poszkodowany przez los — пакрыўджаны лёсам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

mtgenommen a змо́раны, знясі́лены; пацярпе́лы;

hart ~ sein мо́цна пацярпе́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bmbengeschädigte sub m, f -n, -n пацярпе́лы, -лая ад бо́мбаў [ад бамбардзіро́ўкі]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

usgebombte sub m, f -n, -n пацярпе́лы, -ая ад бамбардзіро́ўкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПРЫВА́ТНАЕ АБВІНАВА́ЧАННЕ,

форма вядзення па крымін. справах, якія ўзбуджаюцца толькі па скарзе пацярпелага або яго прадстаўніка і падлягаюць спыненню ў выніку прымірэння пацярпелага з абвінавачаным. Абвінавачанне падтрымлівае сам пацярпелы, таму называецца прыватным. У крымін. праве Рэспублікі Беларусь у парадку П.а. разглядаюцца справы аб наўмысным прычыненні лёгкага цялеснага пашкоджання, выдаванні тайны ўсынаўлення, урачэбнай тайны, аб незаконным збіранні і распаўсюджванні інфармацыі пра прыватнае жыццё, паклёпе, абразе, парушэнні аўтарскіх і сумежных з імі правоў, парушэнні недатыкальнасці жылля, тайны перапіскі і тэлефонных размоў і ў інш., прадугледжаных у заканадаўстве выпадках (поўны пералік вызначаны крымін.-працэсуальным кодэксам Рэспублікі Беларусь). Па справах П.а. дазнанне і папярэдняе следства не вядуцца, узбуджэнне справы ажыццяўляецца суддзёй, прымірэнне магчыма да адыходу суда ў дарадчы пакой для вынясення прыгавору.

Э.​І.​Кузьмянкова.

т. 13, с. 57

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

потерпе́вший

1. прич. які́ (што) пацярпе́ў, які́ (што) папацярпе́ў; які́ (што) панёс, які́ (што) перажы́ў; см. потерпе́ть;

2. сущ. пацярпе́лы, -лага м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hurt2 [hɜ:t] adj.

1. пара́нены, траўмі́раваны, пацярпе́лы;

No one was hurt in the accident. У аварыі ніхто не пацярпеў.

2. пакры́ўджаны, знява́жаны;

hurt pride абра́жанае/уко́латае самалю́бства;

a hurt look пакры́ўджаны по́зірк

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пострада́вший

1. прич. які́ (што) папаку́таваў; які́ (што) пацярпе́ў; які́ (што) панёс стра́ту, які́ (што) папсава́ўся, які́ (што) сапсава́ўся; см. пострада́ть;

2. сущ. пацярпе́лы, -лага м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)