надто́чка, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. надтачыць ​2.

2. Тое, што і надстаўка (у 2 знач.). Мае хвацкія аўчынкі: з аднае могуць выйсці плечы без надточак. Баранавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набалда́шнік, ‑а, м.

Надстаўка, патаўшчэнне на верхнім канцы палкі. У руках.. [Бешчат] трымаў пакамечаны Томчакаў капялюш і палку з цяжкім медным набалдашнікам. Бажко. У нядзелю Нічыпар выбіраўся ў горад. Ішоў, пастукваючы лакіраванай палкай з залатым набалдашнікам. Асіпенка.

[Ад тат. балдак — эфес.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канфо́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

1. Надстаўка на самаварнай трубе для чайніка. Паставіць чайнік на канфорку. Зняць канфорку.

2. Круглая адтуліна ў кухоннай пліце, а таксама чыгунны кружок, якім гэта адтуліна закрываецца. Пліта на дзве канфоркі. // Адтуліна з гарэлкай у газавай пліце.

[Ад гал. komfoor — прыстасаванне для раскладання агню.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ало́нж

(фр. allonge = надстаўка)

1) прамая або выгнутая шкляная трубка, па якой вадкасць з халадзільніка, дзе адбываецца дыстыляцыя, сцякае ў прыёмнік;

2) аркуш паперы, які прымацоўваецца да вэксаля для гарантыйных запісаў, калі яны не змяшчаюцца на вэксальным бланку;

3) найбольшая адлегласць, з якой баксёр можа нанесці ўдар.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Ánsatz m -es, -sätze

1) наса́дка, надста́ўка; мушту́к

2) пача́так

3) схі́льнасць;

der ~ zur Korpulénz схі́льнасць да паўнаты́

4) падрыхто́ўка, разго́н; падхо́д; спро́ба;

auf den érsten ~ з са́мага пача́тку, з пе́ршага захо́ду;

der ~ zu éiner Áufgabe матэм. падыхо́д да рашэ́ння зада́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stück n -(e)s, -e разм. тс. -en і - (як мера)

1) кава́лак; ча́стка;

ein ábgebrochenes ~ абло́мак;

ein ábgehauenes ~ абру́бак;

ein ángesetztes ~ надста́ўка;

ein aufgenähtes ~ нашыўка;

ein ~ Land кава́лак зямлі́

2) шту́ка (яек і г.д.); экземпля́р (калекцыі); ме́сца (багажу); галава́ (пры ўказанні на колькасць жывёл)

3) уры́вак (з кнігі, мовы і г.д.)

4) п’е́са;

ein ~ gében* ста́віць п’е́су

5) вайск. гарма́та;

◊

sich in (táusend) ~e zerréißen* разм. выпіна́цца [вылу́звацца] са ску́ры;

sich für j-n in ~e réißen lássen* стая́ць гаро́ю за каго́-н.;

aus fréien Stücken (до́бра) ахво́тна;

gróße Stücke auf j-n hálten* звя́зваць вялі́кія надзе́і з кім-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)