надста́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. надста́ўка надста́ўкі
Р. надста́ўкі надста́вак
Д. надста́ўцы надста́ўкам
В. надста́ўку надста́ўкі
Т. надста́ўкай
надста́ўкаю		 надста́ўкамі
М. надста́ўцы надста́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

надста́ўка ж. наста́вка, надста́вка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надста́ўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. надставіць.

2. Тое, што надстаўлена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Надстаўка (біял.), гл. Анабалія

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

надста́ўка ж. Ánsatz m -es, -sätze, Áufsatz m, Ánsatzstück n -(e)s, -e, Verlä́ngerungsstück n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

надста́віць, -та́ўлю, -та́віш, -та́віць; -та́ўлены; зак., што.

Дабаўляючы, зрабіць больш высокім, доўгім.

Н. рукавы.

|| незак. надстаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. надста́ўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -та́вак, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

наста́вка

1. (действие) надста́ўка, -кі ж.; надто́чка, -кі ж.;

2. (надставленная часть чего-л.) надста́ўка, -кі ж.; (одежды) надто́чка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прышэ́ўнік ’пінжак з даматканага сукна’ (паст., Сл. ПЗБ). Параўн. рус. дыял. пришевпи ’надточка, надстаўка ў адзенні’. Да прышываць; гл. шыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

надста́вка

1. надста́ўка, -кі ж.;

2. надто́чка, -кі ж.; см. надставля́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПРАШЫ́ЎКА ў металаапрацоўцы,

1) адна з аперацый пры коўцы і штампоўцы, пры якой у загатоўку ўціскаецца спец. інструмент (прошывень) для стварэння скразных адтулін і паглыбленняў. Для П. выкарыстоўваюць прэсы, молаты. П. можа быць падрыхтоўчай аперацыяй для працяжкі.

2) Выдаленне ўнутранай завусеніцы (плёнкі), што застаецца на загатоўках пасля штампавання пры прабіванні ў іх адтулін.

3) Металарэзны інструмент падобны на працяжку, які праштурхоўваецца праз адтуліны, што апрацоўваюцца.

В.​І.​Шагун.

Прашыўка 1 — надстаўка; 2 — прошывень; 3 — пустацелы прошывень; 4 — адход металу (выдра).

т. 13, с. 36

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)