пазахо́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Захапіць усіх, многіх або ўсё, многае. Пазахопліваць палонных. Пазахопліваць зброю. // Апярэдзіўшы каго‑н., заняць для сябе ўсё, многае. Пакуль Мілана недзе ў спальні прычэсвалася, лепшыя месцы пазахоплівалі іншыя госці, і Будыкам мімаволі прыйшлося мясціцца на краі стала. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

stationíeren

1. vt размяшча́ць (войска і г.д.)

2. vi размяшча́цца, мясці́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gnieździć się

незак.

1. гнездавацца, гняздзіцца;

w skałach gnieżdżą się orły — у скалах гняздзяцца арлы;

2. перан. туліцца, мясціцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

знаходзіцца, прысутнічаць, быць, мясціцца, размяшчацца, змяшчацца; ацірацца (разм. зняваж.); дыслацыравацца (вайск.); ляжаць, стаяць, сядзець, туліцца, ляпіцца, тырчаць, прападаць (перан.) □ не вылазіць

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

líegen* vi

1) ляжа́ць

2) мясці́цца; быць разме́шчаным, знахо́дзіцца;

zugrúnde [zu Grúnde] ~ ляжа́ць у асно́ве [падму́рку];

auf der Hand ~ быць відаво́чным

3) быць, знахо́дзіцца (у якім-н. стане);

im Wéttbewerb vórne ~ лідзі́раваць у спабо́рніцтве;

mit j-m im Prozéss ~ судзі́цца з кім-н.;

in der Schéidung ~ разво́дзіцца;

auf der Láuer ~ ляжа́ць [сядзе́ць] у заса́дзе;

auf der Zúnge ~ круці́цца на язы́ку;

j-m zur Last ~ абцяжа́рваць [турбава́ць] каго́-н.;

wie die Dínge ~ як выгляда́юць спра́вы;

die Sáche liegt so спра́ва ідзе́ так;

das liegt mir nicht гэ́та не па мне, гэ́та мне не падыхо́дзіць;

worán liegt es? у чым спра́ва?;

es liegt an dir гэ́та зале́жыць ад цябе́;

~ bléiben* застава́цца [праця́гваць] ляжа́ць;

die Árbeit bleibt líegen рабо́та стаі́ць (на ме́сцы);

~ lássen* пакіда́ць, забыва́ць дзе-н.;

◊

j-n links ~ lássen* 1) забы́ць пра каго́-н.; 2) ігнарава́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)