ля́шка

‘да лях’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ля́шка ля́шкі
Р. ля́шкі ля́шак
Д. ля́шцы ля́шкам
В. ля́шку ля́шак
Т. ля́шкай
ля́шкаю		 ля́шкамі
М. ля́шцы ля́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ля́шка (к лях) уст. ля́шка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Lach

м. лях; паляк

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

агло́бля ж. огло́бля; (сохи — ещё) о́бжа;

○ хадзі́ць у ~лях — (коренником) ходи́ть в корню́;

◊ завярну́ць ~лі — поверну́ть огло́бли;

запрэ́гчы ў ~лі — запря́чь в рабо́ту

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

далаві́на Абложная зямля; аблога 1 (Лях.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

rein​1 [reɪn] n. pl. reins ле́йцы;

draw reins на цягну́ць ле́йцы, спыні́ць каня́

♦

give smb. free rein дава́ць каму́-н. по́ўную свабо́ду дзе́янняў;

keep a tight rein on smb. трыма́ць пад стро́гім кантро́лем, трыма́ць у цу́г лях, трыма́ць у чо́рным це́ле

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

цвярдыня́

1. Гравійная гара (Слаўг.).

2. Каменная гара (Лях. Кап.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

Растра́га ’перашкода’ (лях., Сл. ПЗБ). Ад страгнуць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прыстарані́цца ’знайсці прытулак’ (лях., Сл. ПЗБ). Да старана́ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ске́пня ‘касцёр дроў’ (лях., ЛА, 1). Да скяпаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)