ду́ х
‘звышнатуральная істота’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
адз.
мн.
Н.
ду́ х
ду́ хі
Р.
ду́ ха
ду́ хаў
Д.
ду́ ху
ду́ хам
В.
ду́ ха
ду́ хаў
Т.
ду́ хам
ду́ хамі
М.
ду́ ху
ду́ хах
Крыніцы:
krapivabr2012 ,
nazounik2008 ,
sbm2012 ,
tsblm1996 ,
tsbm1984 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́ душыць ², -шу, -шыш, -шыць; -шаны; зак. , што (разм. ).
Зрасходаваць духі і пад.
В. флакон адэкалону.
|| незак. выду́ шваць , -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́ тхнуцца , ‑нецца; зак.
Страціць моц, пах. Вытхнуўся хрэн. Вытхнулася гарэлка. Вытхнуліся духі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
а́ мбра , ‑ы, ж.
Рэчыва. падобнае на воск, якое выдзяляецца кашалотамі; выкарыстоўваецца ў парфумерыі. // Уст. Духі .
[Фр. ambre.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
perfumy
мн. духі ; парфума
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
fragrances
парфу́ ма f. , духі pl. only
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Парфу́ ма ’духі , адэкалон’ (ТСБМ ), парфу́ м (Нас. ), парфуна (Яруш. ) ’тс’, парху́ ма ’духі , пах’ (Шпіл. ). Ст.-бел. парфума , перфума , перхуна (Булыка, Лекс. запазыч. , 109). З польск. parfuma < франц. parfum < лац. perfumāre ’выпарацца’ (параўн. Брукнер , 396).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
А́ ЛЬВЫ ,
у скандынаўскай міфалогіі ніжэйшыя прыродныя духі (першапачаткова, магчыма, і душы памерлых), якія ўплывалі на ўрадлівасць. Ім быў прысвечаны асобны культ. Часам альвы проціпастаўляліся вышэйшым багам — асам .
т. 1, с. 275
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
спы́ рскаць , ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
1. каго-што . Пакрапіць пырскамі; апырскаць. Спырскаць бялізну.
2. што . Зрасходаваць пырскаючы; выпырскаць. Спырскаць духі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АДЭКАЛО́ Н (ад франц. eau de Cologne літар, кёльнская вада),
парфумерны спіртаводны раствор пахучых рэчываў . Упершыню састаўлены на аснове цытрусавых алеяў: апельсінавага, мандарынавага, лімоннага і бергамотавага (1720-я г. ). Гл. таксама Духі .
т. 1, с. 144
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)