інфармацы́йна-даве́дачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. інфармацы́йна-даве́дачны інфармацы́йна-даве́дачная інфармацы́йна-даве́дачнае інфармацы́йна-даве́дачныя
Р. інфармацы́йна-даве́дачнага інфармацы́йна-даве́дачнай
інфармацы́йна-даве́дачнае
інфармацы́йна-даве́дачнага інфармацы́йна-даве́дачных
Д. інфармацы́йна-даве́дачнаму інфармацы́йна-даве́дачнай інфармацы́йна-даве́дачнаму інфармацы́йна-даве́дачным
В. інфармацы́йна-даве́дачны (неадуш.)
інфармацы́йна-даве́дачнага (адуш.)
інфармацы́йна-даве́дачную інфармацы́йна-даве́дачнае інфармацы́йна-даве́дачныя (неадуш.)
інфармацы́йна-даве́дачных (адуш.)
Т. інфармацы́йна-даве́дачным інфармацы́йна-даве́дачнай
інфармацы́йна-даве́дачнаю
інфармацы́йна-даве́дачным інфармацы́йна-даве́дачнымі
М. інфармацы́йна-даве́дачным інфармацы́йна-даве́дачнай інфармацы́йна-даве́дачным інфармацы́йна-даве́дачных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

карто́графа-даве́дачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карто́графа-даве́дачны карто́графа-даве́дачная карто́графа-даве́дачнае карто́графа-даве́дачныя
Р. карто́графа-даве́дачнага карто́графа-даве́дачнай
карто́графа-даве́дачнае
карто́графа-даве́дачнага карто́графа-даве́дачных
Д. карто́графа-даве́дачнаму карто́графа-даве́дачнай карто́графа-даве́дачнаму карто́графа-даве́дачным
В. карто́графа-даве́дачны (неадуш.)
карто́графа-даве́дачнага (адуш.)
карто́графа-даве́дачную карто́графа-даве́дачнае карто́графа-даве́дачныя (неадуш.)
карто́графа-даве́дачных (адуш.)
Т. карто́графа-даве́дачным карто́графа-даве́дачнай
карто́графа-даве́дачнаю
карто́графа-даве́дачным карто́графа-даве́дачнымі
М. карто́графа-даве́дачным карто́графа-даве́дачнай карто́графа-даве́дачным карто́графа-даве́дачных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навуко́ва-даве́дачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуко́ва-даве́дачны навуко́ва-даве́дачная навуко́ва-даве́дачнае навуко́ва-даве́дачныя
Р. навуко́ва-даве́дачнага навуко́ва-даве́дачнай
навуко́ва-даве́дачнае
навуко́ва-даве́дачнага навуко́ва-даве́дачных
Д. навуко́ва-даве́дачнаму навуко́ва-даве́дачнай навуко́ва-даве́дачнаму навуко́ва-даве́дачным
В. навуко́ва-даве́дачны (неадуш.)
навуко́ва-даве́дачнага (адуш.)
навуко́ва-даве́дачную навуко́ва-даве́дачнае навуко́ва-даве́дачныя (неадуш.)
навуко́ва-даве́дачных (адуш.)
Т. навуко́ва-даве́дачным навуко́ва-даве́дачнай
навуко́ва-даве́дачнаю
навуко́ва-даве́дачным навуко́ва-даве́дачнымі
М. навуко́ва-даве́дачным навуко́ва-даве́дачнай навуко́ва-даве́дачным навуко́ва-даве́дачных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нарматы́ўна-даве́дачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарматы́ўна-даве́дачны нарматы́ўна-даве́дачная нарматы́ўна-даве́дачнае нарматы́ўна-даве́дачныя
Р. нарматы́ўна-даве́дачнага нарматы́ўна-даве́дачнай
нарматы́ўна-даве́дачнае
нарматы́ўна-даве́дачнага нарматы́ўна-даве́дачных
Д. нарматы́ўна-даве́дачнаму нарматы́ўна-даве́дачнай нарматы́ўна-даве́дачнаму нарматы́ўна-даве́дачным
В. нарматы́ўна-даве́дачны (неадуш.)
нарматы́ўна-даве́дачнага (адуш.)
нарматы́ўна-даве́дачную нарматы́ўна-даве́дачнае нарматы́ўна-даве́дачныя (неадуш.)
нарматы́ўна-даве́дачных (адуш.)
Т. нарматы́ўна-даве́дачным нарматы́ўна-даве́дачнай
нарматы́ўна-даве́дачнаю
нарматы́ўна-даве́дачным нарматы́ўна-даве́дачнымі
М. нарматы́ўна-даве́дачным нарматы́ўна-даве́дачнай нарматы́ўна-даве́дачным нарматы́ўна-даве́дачных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сло́ўнікава-даве́дачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сло́ўнікава-даве́дачны сло́ўнікава-даве́дачная сло́ўнікава-даве́дачнае сло́ўнікава-даве́дачныя
Р. сло́ўнікава-даве́дачнага сло́ўнікава-даве́дачнай
сло́ўнікава-даве́дачнае
сло́ўнікава-даве́дачнага сло́ўнікава-даве́дачных
Д. сло́ўнікава-даве́дачнаму сло́ўнікава-даве́дачнай сло́ўнікава-даве́дачнаму сло́ўнікава-даве́дачным
В. сло́ўнікава-даве́дачны (неадуш.)
сло́ўнікава-даве́дачнага (адуш.)
сло́ўнікава-даве́дачную сло́ўнікава-даве́дачнае сло́ўнікава-даве́дачныя (неадуш.)
сло́ўнікава-даве́дачных (адуш.)
Т. сло́ўнікава-даве́дачным сло́ўнікава-даве́дачнай
сло́ўнікава-даве́дачнаю
сло́ўнікава-даве́дачным сло́ўнікава-даве́дачнымі
М. сло́ўнікава-даве́дачным сло́ўнікава-даве́дачнай сло́ўнікава-даве́дачным сло́ўнікава-даве́дачных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

księgozbiór, ~oru

księgozbi|ór

м. кнігазбор, бібліятэка;

~ór podręczny — даведачная бібліятэка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

грама́тыка, ‑і, ДМ ‑тыпы, ж.

1. Сукупнасць правіл пабудовы слова і сказа, уласцівых якой‑н. мове. // Вучэбная або даведачная кніга, у якой сфармуляваны гэтыя правілы. Школьная граматыка. Нарматыўная граматыка.

2. Раздзел мовазнаўства, які вывучае будову слова і сказа ў мове і адпаведна гэтаму падзяляецца на марфалогію і сінтаксіс. Агульная граматыка. Параўнальная граматыка. Гістарычная граматыка.

[Грэч. grammatikē.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

podręczny

падручны;

bagaż podręczny — ручны багаж; ручная паклажа;

księgozbiór podręczny — даведачная бібліятэка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

літарату́ра ж. Literatr f -, -en;

маста́цкая літарату́ра schön(gistig)e Literatr; Belletrstik f -;

спецыя́льная літарату́ра Fchliteratur f;

даве́дачная літарату́ра Nchschlagewerke pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

МАГІЛЁЎСКАЯ ДРУКА́РНЯ, Магілёўская кансісторская друкарня,

Магілёўская прыдворная друкарня. Існавала ў 1774—1844 у Магілёве. Засн. біскупам С.І.Богушам-Сестранцэвічам пры рымска-каталіцкай кансісторыі. Напачатку размяшчалася ў Магілёўскім касцёле кармелітаў, потым у прыгарадным палацы Богуша-Сестранцэвіча ў Пячэрску. У 1776 М.д. атрымала дазвол на выданне кніг на рус. мове, што паклала пачатак кнігадрукаванню грамадзянскім шрыфтам на Беларусі. Паводле ўказа Кацярыны II 1780 друкарня была абавязана публікаваць афіц. матэрыялы, т.ч. яна выконвала функцыі губ. друкарні да адкрыцця ў 1833 Магілёўскай губернскай друкарні. Вядома больш за 60 назваў выданняў М.д., у т. л. 43 на польск., 12 на лац., 8 на рус., па 1 на ням. і франц. мовах. Сярод іх: «Кароткая французская граматыка» (1784, 1796); даведачная л-ра — «Каляндар беларускіх намесніцтваў на 1783» (1782), «Беларускія календары» (1784—95), «Дырэкторыумы» (царк. календары, якія змяшчалі спісы парафій і духавенства Магілёўскай рымска-каталіцкай епархіі за 1807—44); афіц. выданні — «Трактат Вечнага міру і сяброўства» (1792), «Установы для кіравання губерняй» (1774, 1777, 1795); навук. працы — «Аб Заходняй Русі» (1793) і «Аб паходжанні сарматаў і славян» (1810) Богуша-Сестранцэвіча, трактат «Тры кнігі аб паэтычным мастацтве» (1786) Ф.​Пракаповіча; маст. творы — трагедыя «Гіцыя ў Таўрыдзе» (1783) Богуша-Сестранцэвіча, яго вершы і прамовы, «Вандроўны турак» (1789, польскі пераклад «Гісторыі Сіндбада-Марахода»).

Літ.:

Мальдзіс А.І. Кнігадрукаванне Беларусі ў XVIII ст. // Книга, библиотечное дело и библиография в Белоруссии. Мн., 1974.

І.​А.​Пушкін.

т. 9, с. 458

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)