выпрошваць

выпро́шванне ср. выпра́шивание; выма́ливание; см. выпро́шваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выканю́чивать несов., прост., обл. выпро́шваць, выкле́нчваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выпро́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выпрошваць — выпрасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

scrounge [skraʊndʒ] v. infml, derog. выпро́шваць, жабрава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

выпро́швацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да выпрасіцца.

2. Зал. да выпрошваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выманту́льваць

‘выпрошваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выскна́рваць

‘выпрошваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кля́нчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак., што і без дап.

Разм. Назойліва прасіць, выпрошваць. Аб чым яшчэ клянчыць, прасіць? Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кана́дзіць

‘выпрошваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вытума́ньваць

‘выпрошваць каго-небудзь, што-небудзь падманам’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Verbum