Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
unholy[ʌnˈhəʊli]adj.
1.бязбо́жны, бязбо́жніцкі
2.infml страшэ́нны, жу́дасны;
an unholy row жу́дасны сканда́л
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
impious
[ˈɪmpiəs]
adj.
1) бязбо́жны, бязбо́жніцкі
2) пага́нскі
3) нядо́бры, грэ́шны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
◎ Нязбо́жны ’бязбожны, неміласэрны’ (Нас.). Ад збо́жны ’міласэрны’, параўн. польск.zbożny ’набожны, багабаязны’, чэш.zbožny ’набожны, пабожны’ і іншыя формы, што ўзыходзяць да прасл.*sъbogъ (гл. збожжа).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Несубо́жны (несубо́жный) ’бязбожны; празмерна вялікі’ (Нас.). Да бог, гл. субо́жны ’маючы бога ў сэрцы’; значэнне ’завялікі, празмерны’ ва ўтварэннях з адмоўем тыпу несхадзімы, несусветны і пад. развілося на базе значэння ’незвычайны, які выходзіць за межы вядомага, агульнапрынятага і г. д.’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
І́рад ’мучыцель, кат’ (ТСБМ), и́род ’вораг, бязбожны чалавек; скупы, скнара; няверны, яўрэй’ (Нас.), и́родка ’бязбожная жанчына’ (Нас.), и́рода ’яўрэй’ (Мядзв.). Рус.и́род ’мучыцель, кат’, дыял. ’скупы’, укр.і́род ’бязлітасны, жорсткі чалавек, кат’, и́род ’ліхадзей, чорт’ (Грынч.). Ад імені цара Іудзеі Ірада (грэч.Ηρώδης), які паказваецца ў Евангеллі жорсткім, бязлітасным чалавекам (Фасмер, 2, 139; Шанскі, 2, I, 114).