гучо́к, ‑чка, м.

Абл. Маладая галінка; атожылак, парастак. — Сена дастанем, насячом гучкоў, вецця, галін — не падохне жывёла. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стало́н

(ад лац. stolo, -lonis = каранёвы атожылак)

падземны бакавы атожылак без дадатковых каранёў, на якім развіваюцца клубні (напр. у бульбы), цыбуліны і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

отво́док бот. ато́жылак, -лка м., па́растак, -тка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГОМАТАЛІ́ЗМ (ад гома... + грэч. thallos галінка, атожылак),

двухполавасць у некат. грыбоў і водарасцей, пры якой да зліцця (капуляцыі) здольны гаметы, што паходзяць з аднаго талома (з адной клеткі). Такія віды называюць гоматалічнымі. Гл. таксама Гетэраталізм.

т. 5, с. 331

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

отжи́лок (о рудоносной жиле) аджы́лак, -лка м., ато́жылак, -лка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

sprout​1 [spraʊt] n.

1. па́растак, ато́жылак, па́сынак; пучо́к

2. : Brussels sprout брусе́льская капу́ста

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

о́тпрыск

1. бот. ато́жылак, -лка м.; (побег) па́растак, -тка м.;

2. перен. ато́жылак, -лка м.; (потомок) нашча́дак, -дка м.; презр. вы́пладак, -дка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

offspring [ˈɒfsprɪŋ] n. (pl. offspring) fml

1. пато́мак, нашча́дак, ато́жылак

2. пато́мства, маладня́к (пра жывёлу)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sucker [ˈsʌkə] n.

1. bot. гучо́к, па́растак, ато́жылак

2. infml малакасо́с, сысу́н; блазню́к, бла́зан, прастачо́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ра́зік ’малады парастак, атожылак’ (ТС). Ад рэзаць, параўн. раз ’адзін’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)