ВІ́ЦЕБСКАЯ МАРЫІ́НСКАЯ ЖАНО́ЧАЯ ГІМНА́ЗІЯ.
Існавала ў Віцебску ў 1870—1917. Засн. на базе Марыінскай жаночай школы (з 1863). Утрымлівалася на сродкі грамадскіх арг-цый, органаў гар. самакіравання і дабрачынныя ахвяраванні. Прымалі пераважна дачок дваран, чыноўнікаў, святароў (у 1900 было 413 навучэнак). Тэрмін навучання 7 гадоў. Выкладаліся Закон Божы, рус. мова і славеснасць, гісторыя, геаграфія, матэматыка, фізіка, франц. і ням. мовы, дамаводства, чыстапісанне, рукадзелле, маляванне, спевы, танцы. Выпускніцы не мелі права на паступленне ва ун-т з-за скарочанага аб’ёму выкладання ў гімназіі дакладных і прыродазнаўчых навук. Той, хто жадаў, мог скончыць дадатковы 8-ы (педагагічны) клас (выкладалася педагогіка, методыка навучання ў пач. класах, праводзілася пед. практыка ў пач. школах) і атрымаць атэстат настаўніцы пач. класаў. Штогод гімназія выпускала 80 чал. За гады існавання падрыхтавана каля 3 тыс. вучаніц, у т. л. 1 тыс. настаўніц.
С.В.Сяліцкі.
т. 4, с. 222
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адсмакта́ць, -макчу́, -мо́кчаш, -мо́кча; -макчы́; -макта́ны; зак.
1. што і чаго. Смактаннем адпіць, убавіць, адцзяліць.
П’яўкі адсмакталі кроў.
2. Скончыць смактаць.
|| незак. адсмо́ктваць, -аю, -аеш, -ае (да 1 знач.).
|| наз. адсмо́ктванне, -я, н.
|| прым. адсмо́ктвальны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дадзяўбці́, -дзяўбу́, -дзяўбе́ш, -дзяўбе́; -дзяўбём, -дзеўбяце́, -дзяўбу́ць; -дзёўб, -дзяўбла́, -ло́; -дзяўбі́; -дзяўба́ны; зак., што.
1. Здзяўбці, з’есці да канца.
Куры дадзяўблі зерне.
2. Прадзяўбці, скончыць дзяўбці (у 3 знач.).
Д. дзірку долатам.
|| незак. дадзёўбваць, -ваю, -ваеш, -вае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ukończyć
зак. кніжн. скончыць, закончыць;
ukończyć szkołę — закончыць школу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
давазі́ць, ‑важу, ‑возіш, ‑возіць; зак., што.
Скончыць, завяршыць возку. Давазіць дровы з лесу. Давазіць снапы з поля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дайгра́ць і даігра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і без дап.
Скончыць іграць. Дайграць п’есу. Дайграць вальс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даніза́ць, ‑ніжу, ‑ніжаш, ‑ніжа; зак., што.
Скончыць нанізванне чаго‑н. на што‑н. Данізаць каралі на нітку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дапаро́ць, ‑пару, ‑пораш, ‑пора; зак., што.
Разм. Скончыць распорванне чаго‑н.; распароць да пэўнага месца. Дапароць плацце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дапра́сці, ‑праду, ‑прадзеш, ‑прадзе; ‑прадзём, ‑прадзяце; пр. дапраў, ‑прала; зак., што.
Скончыць прасці што‑н. Дапрасці кудзелю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адканапа́ціць, ‑пачу, ‑паціш, ‑паціць; зак., што.
1. Скончыць канапачанне; праканапаціць. Адканапаціць лодку.
2. Расканапаціць заканапачанае. Адканапаціць акно.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)