ВАДЗЯНЫ́ ГАЗ,
сумесь газаў, якая атрымліваецца газіфікацыяй цвёрдага ці вадкага паліва вадзяной парай. Прыкладны
Выкарыстоўваюць у вытв-сці метанолу і вуглевадародаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВАДЗЯНЫ́ ГАЗ,
сумесь газаў, якая атрымліваецца газіфікацыяй цвёрдага ці вадкага паліва вадзяной парай. Прыкладны
Выкарыстоўваюць у вытв-сці метанолу і вуглевадародаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАРМЕЛА́Д (
жэлепадобны кандытарскі выраб (цукеркі). Адрозніваюць М. фруктова-ягадны, які атрымліваюць уварваннем фруктова-ягаднага пюрэ з цукрам і патакай (дадаюць
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
касмахі́мія
(ад космас + хімія)
навука, якая вывучае хімічны
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АЗО́ЛЫ,
пяцічленныя гетэрацыклічныя злучэнні, якія маюць у цыкле атамы вугляроду і не менш як два гетэраатамы, адзін з іх азот. Да азолаў належаць аксазол, імідазол, піразол, тыязол і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
мелавы́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае адносіны да мелу.
2. У
3. Які колерам сваім нагадвае мел; белы.
4. Які мае адносіны да трэцяга геалагічнага перыяду мезазойскай эры.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бяло́к, ‑лка і ‑лку,
1. ‑лка. Празрыстая частка птушынага яйца, якая акружае жаўток.
2. ‑лку. Складанае арганічнае рэчыва, якое з’яўляецца пастаяннай і найбольш важнай састаўной часткай жывога рэчыва, асновай яго структуры і функцыі.
3. ‑лка. Белая абалонка вока.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́йска, ‑а,
Узброеныя сілы дзяржавы або частка іх; армія.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГАМАГЕ́ННАЯ СІСТЭ́МА,
аднародная фізіка-
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АМІНАЦУ́КРЫ,
вытворныя простых монацукрыдаў (гексоз), у якіх адна або некалькі гідраксільных груп (OH) заменены амінагрупамі (NH2).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
аэрато́п
(ад аэра- +
частка прыземнага слоя паветра,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)