гні́ласны, ‑ая, ‑ае.
1. Які выклікае гніенне, распад, старэнне.
2. Выкліканы гніеннем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гні́ласны, ‑ая, ‑ае.
1. Які выклікае гніенне, распад, старэнне.
2. Выкліканы гніеннем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лава́ндавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да лаванды.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кану́фер, ‑у,
Шматгадовая травяністая расліна сямейства складанакветных, якая мае прыемны
[Ад перс. käränfi — гваздзіка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мі́рравы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да мірры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пачу́левы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пачуляў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праго́ркнуць, ‑не;
Сапсавацца і атрымаць непрыемны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скато́л, ‑у,
[Ад грэч. skatós — кал, бруд.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тухлі́на, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ваню́х ’лясны клоп’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
БЕНЗО́ЙНАЯ СМАЛА́,
смала стыраксавага дрэва (Styrax bensoin), што расце ў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)