акія́н

(гр. Okeanos = імя міфалагічнага бога воднай стыхіі)

1) неперарыўная водная абалонка Зямлі, якая акружае мацерыкі і астравы, мае агульны салявы састаў; Сусветны а.;

2) водная прастора паміж мацерыкамі (напр. Атлантычны а.);

3) перан. што-н. неабсяжнае, неабдымнае (напр. паветраны а.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

струме́нь м.

1. струя́ ж., пото́к;

~нямі сцяка́е вада́ — стру́ями (пото́ками) стека́ет вода́;

паве́траны с. — возду́шная струя́;

2. перен. струя́ ж.;

улі́ць све́жы с. у рабо́ту — влить све́жую струю́ в рабо́ту;

бабро́вы с.фарм. бобро́вая струя́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шлях, -у, М на шляху́, мн. -і́, -о́ў, м.

1. Тое, што і дарога (у 1 знач.).

Шырокі ш.

Ш. у гарах.

Іх шляхі разышліся (перан.: яны рассталіся).

2. Месца, лінія ў прасторы, дзе адбываецца рух, перамяшчэнне.

Паветраны ш.

Чыгуначны ш.

Шляхі зносін.

3. Падарожжа, перамяшчэнне куды-н.

Небяспечны ш.

Ш. праз балота.

4. Напрамак, маршрут.

Збіцца са шляху.

Правільны ш. развіцця.

Кружным шляхам.

5. перан. Напрамак дзейнасці, развіцця чаго-н., спосаб дзеяння.

Накіраваць на правільны ш.

Мірным шляхам.

Дыхальныя шляхі — орган у выглядзе каналаў, якія забяспечваюць жыццядзейнасць арганізма.

Апошні шлях — пра пахаванне каго-н.

Быць на шляху да чаго-н. — набліжацца да чаго-н.

Жыццёвы шлях — жыццё.

Стаяць на шляху чыім або ў каго — служыць перашкодай каму-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шар м., в разн. знач. шар;

білья́рдны ш. — билья́рдный шар;

паве́рхня ша́рамат. пове́рхность ша́ра;

паве́траны ш. — возду́шный шар;

зямны́ ш. — земно́й шар;

чо́рны ш. — чёрный шар;

про́бны ш. — про́бный шар;

хоць шаро́м пакаці́погов. хоть шаро́м покати́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэса́нт м. вайск.

1. (аперацыя) Lndung f -, -en; usschiffung f -, -en (марск.);

2. (войскі) Lndetruppen pl (паветраны); Lndungstruppen pl (марскі);

та́нкавы дэса́нт auf Pnzern ufgesessene Infantere;

спро́ба вы́садзіць дэса́нт Lndungsversuch m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мост м. Brücke f -, -n;

панто́нны мост Pontnbrücke [pɔn´tõ:-] f;

а́рачны мост Bgenbrücke f;

віся́чы мост Hä́ngebrücke f;

пад’ёмны мост Zgbrücke f;

паве́траны мост Lftbrücke f;

спалі́ць масты́ (за сабо́й) lle Brücken (hnter sich) bbrechen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

БО́НДАР (Таіса Мікалаеўна) (н. 20.2.1945, г.п. Рудзенск Пухавіцкага р-на Мінскай вобл.),

бел. пісьменніца. Скончыла Мінскі пед. ін-т замежных моў (1967). Настаўнічала. З 1981 у час. «Беларусь». Друкуецца з 1970. У паэт. зб-ках «Захапленне» (1974), «Акно ў восень» (1977), «Святочны снег» (1981, уключае вянок санетаў «Радасць»), «Спадчынны боль» (1987, вершы і паэма «Мы родам з вайны»; раздзел «Кніга песень» змяшчае паэмы-песні паводле матываў нар. легенд), «Адна» (1989), «Хачу назваць цябе каханым» (1991), «Час душы, мой час вячэрні...» (1995) трывожны роздум над таямнічасцю жаночай душы, лёсам і шчасцем жанчыны, светлыя і трагічныя ноты, «летуценні пра... недасяжны свет». Зб-кі апавяданняў і аповесцяў «Сінія яблыкі» (1984), «Час, калі нас любілі» (1988), «Паветраны замак на дваіх» (1990) прысвечаны праблемам сучаснай сям’і, адказнасці перад людзьмі і часам, спасціжэнню сэнсу жыцця. Партрэт Ефрасінні Полацкай і яе драматычнай эпохі стварыла ў рамане «Спакуса» (1989). Раман «Ахвяры» (1992) пра складаныя перыпетыі жыцця ахвяраў культу асобы і іх нашчадкаў, якіх хвалюе не лёс Айчыны, а свой інтарэс. Пераклала на бел. мову з малдаўскай зб. лірыкі Г.Віеру «Імя тваё» (1986).

І.У.Саламевіч.

т. 3, с. 212

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

overhead

1. [,oʊvərˈhed]

adv.

над галаво́й, у не́бе; на вышэ́йшым паве́рсе; угары́

The stars shone overhead — Угары́ сьвяці́ліся зо́ры

2.

adj.

1) паве́траны, надзе́мны

overhead wires — правады́ ўгары́

2) агу́льны; накла́дны (дадатко́вы)

3. [ˈoʊvərhed]

n.

накладны́я выда́ткі (на гаспада́рча-арганізацы́йныя патрэ́бы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lotniczy

lotnicz|y

авіяцыйны; паветраны;

alarm ~y — паветраная трывога;

komunikacja ~a — паветраныя зносіны;

poczta ~a — авіяпошта;

port ~y — аэрапорт;

linia ~a — авіялінія;

zdjęcie ~e — аэраздымкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pilot

[ˈpaɪlət]

1.

n.

1) лётчык -а, пілёт -а m. (паве́траны й марскі́)

2) ло́цман -а m.

3) правадні́к -а́ m., правадні́ца f.

2.

v.

1) ве́сьці, кірава́ць самалётам, караблём; пілятава́ць

2) право́дзіць, быць правадніко́м adj. пілёцкі

- pilot llght

- pilot star

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)