Разм. Абмазацца чым‑н., у што‑н. — пра ўсіх, многіх. Паабмазвацца маззю. Паабмазваліся трактарысты ў масла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сіву́шны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сівухі, уласцівы ёй. Сівушнае масла. □ [Афіцэр], відаць, толькі што пахмяліўся: ад яго нясло сівушным перагарам.Новікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фасава́ны, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.зал.пр.ад фасаваць.
2.узнач.прым. Папярэдне разважаны і ўпакаваны ў пэўных дозах. Фасаванае масла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Саля́рка ’саляравае масла’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ). Кандэнсацыя словазлучэння саля́равае масла ’прадукт перагонкі нафты, які выкарыстоўваецца як паліва для дызеляў, рэчыва для змазкі механізмаў і пад.’, дзе саляравае ад лац.solaris ’сонечны’ < sol ’сонца’ (Голуб-Ліер, 445). У беларускай, хутчэй за ўсё, непасрэднае запазычанне з рус.соля́рка ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бутыро́метр
(ад гр. butyron = масла + -метр)
прыбор для вызначэння колькасці тлушчу ў малацэ.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
вісказі́н
(ад лац. viscosus = клейкі)
вязкае змазачнае масла, якім змазваюць цыліндры паравых машын.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
БО́ЙКА, маслабойка,
бандарны выраб; у беларусаў і інш.слав. народаў пасудзіна для збівання масла. Найчасцей — вузкая высокая кадачка з клёпак. У накрыўцы пасярэдзіне адтуліна для калатоўкі (біла), верхні канец якой выходзіў вонкі, а да ніжняга прымацоўвалі кружок з дзіркамі (пашыраны варыянт) ці крыжавіну (ударная частка).
Такой жа формы бойкі выдзёўбвалі з суцэльнай круглай калодкі. На Палессі былі вядомы бойкі цыліндрычнай формы гарызантальнага профілю (у выглядзе 2-доннай бочачкі, у якой было «акенца» з засаўкай); масла збівалі вярчэннем ручкі, што прыводзіла ў рух лопасці. Бойкі бытуюць і ў наш час.