Пурну́ць ’шпурнуць, кінуць’ (слонім., Нар. словатв.; ТС): пурні мне праз плот яблака (встк., Мат. Гом.). Відаць, гукапераймальнае, параўн. рус.дыял.пу́рыць ’мачыцца; ліць струменем’, пу́рить ’кідаць’, укр.пурну́ти ’даць нырца’ і пад. Гл. пу́рыць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
hurl
[hɜ:rl]1.
v.t.
1) шпурля́ць; закіда́ць (ву́ду)
2) кіда́ць(зло́сныя сло́вы, за́кіды)
3) скіда́ць
2.
n.
мо́цны кідо́к -ка́m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pelt3[pelt]v.
1.кі́даць, шпурля́ць; закі́дваць (каго-н. чым-н.)
2. (with) накі́двацца, напада́ць (на каго-н. з чым-н.)
3. (down) сту́каць, бараба́ніць (пра дождж, град і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Каці́ць, каціцца ’каціць, рухаць, перамяшчаць які-н. круглы прадмет, вымушаючы яго вярцецца’; ’перамяшчаць сілай цячэння, павеву ветру і пад.’; ’губіць, нішчыць’; ’каціцца’ (ТСБМ). Параўн. рус.кати́ть, укр.коти́ти, коти́тися, ст.-чэш.kotiti ’каціць’, польск.дыял.kocić ’каціць, валяць і г. д.’. Для гэтых лексем выстаўляецца праформа *koitii (sę), якая лічыцца этымалагічна цяжкім словам. Агляд версій у Трубачова, Эт. сл., 11, 205–207. Магчыма, што слав.*kotiti працягвае і.-е. дзеяслоўную аснову *kat‑ ’кідаць’, з блізкім значэннем, вельмі ёмкую і перспектыўную (параўн., напр., ням.werfen ’кідаць’, але Junge werfen ’раджаць дзіцянят’).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Варса́ць, ворса́ть ’калоць з разбегу ў бок’ (Мядзв.), ва́рсаць ’кідаць’ (КЭС), варса́ць або́ры ’працягваць аборы праз вуха лапця’ (Маш.). Сюды ж і варсану́ць ’піхнуць, штурхнуць’. Параўн. рус.дыял.варсану́ть ’з сілай ударыць чым-небудзь вострым; штурхануць’. Слова цёмнага паходжання. Часам паралельна ўжываюцца барса́ць ’працягваць абору ў лапці’ і варса́ць (Шат.). Барса́ць таксама значыць і ’кідаць’, але і яно няяснага паходжання (гл.). Паралелізм барса́ць|варса́ць можа тлумачыцца тым, што зыходным з’яўляецца варса́ць. Так, Януў (Зб. Развадоўскаму, 2, 277) зыходзіў пры тлумачэнні барса́ць (укр.бо́рса́ти) з *ob‑vors‑ati (пры гэтым корань *vors‑ не тлумачыўся). Параўн. абарсаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
drop2[drɒp]v.
1. ка́паць
2. па́даць
3.кі́даць; выпуска́ць (з рук); кіда́ць (пісьмо ў скрынку);
drop anchor кі́нуць я́кар
4. зніжа́цца, спада́ць (пра цэны, тэмпературу, вецер і г.д.);
drop one’s voice паніжа́ць го́лас
5. : drop one’s eyesfml апуска́ць во́чы;
drop a stitch спуска́ць во́чка (у вязанні)
♦
drop dead рапто́ўна паме́рці
drop in[ˌdrɒpˈɪn]phr. v. захо́дзіць, наве́двацца
drop off[ˌdrɒpˈɒf]phr. v.
1. змянша́цца
2.BrE, infml задрама́ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
pitch2[pɪtʃ]v.
1. устана́ўліваць;
pitch a tent ста́віць пала́тку;
pitch a camp разбіва́ць ла́гер
2.кі́даць, падава́ць (у розных знач.);
pitch hayкі́даць ві́ламі се́на
3.mus. задава́ць вышыню́ (тону)
4. па́даць, кі́дацца
5. зве́дваць гайда́нку (пра карабель)
♦
pitch a story/yarn (to smb.)infml раска́зваць ба́йкі (каму́-н.), прыхлу́шваць
pitch into[ˌpɪtʃˈɪntu]phr. v.infml энергі́чна бра́цца (за справу)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Вы́скідзь ’выварацень’ (Янк. I, Шат.), вы́скіць ’тс’ (Некр.), вы́скадзь ’тс’ (Серб.). Рус.вы́скидь, выскодь ’тс’, чэш.výskyď ’корань (з зямлёй і каменнем) вывернутага дрэва; выварацень’. Ад *выскіднуць (з вы‑, c‑ і кідаць) (Фасмер, 1, 370; Махэк₂, 705).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Кі́нуць ’кінуць, пакінуць, перастаць’ (ТСБМ, ТС, Бяльк.). Гл. кідаць. Кінуць на жме́нькі ’спосаб жніва ўручную, калі зжатае збожжа не вяжуць у снапы, а пакідаюць сохнуць у жменьках’ (Сцяшк.). Кінуць‑рынуць (пры сварцы) (Нар. лекс.). Гл. кінуць, рынуць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Наборсавацца, наборе уватысь ’наесціся, нахлябацца’ (кам., Сл. ПЗБ). Відаць, да борсаць, барсаць ’блытаць’ або барсиць ’працягваць аборы ў лапці; кідаць’ (гл.) з характэрным для экспрэсіўных утварэнняў пераходам ад канкрэтнай семантыкі да ’есці’, параўн. нарэзацца, налупіцца, набрицца і пад.