Раго́йшыла ’няўдаліца’ (ашм., Сл. ПЗБ), ’скаціна (пра чалавека) (там жа). Утворана па мадэлі дуры́ла. Лічыцца запазычаннем з літоўскай мовы, параўн. літ. ragúotas ’рагаты’, raduõlis ’пірог’ (Лаўчутэ, Балтизмы, 72), але гэта версія гучыць непераканальна. Складальнікі беларускага слоўніка звязваюць запазычанне з літ. rãgas ’рог’ (Сл. ПЗБ, 4, 238). Параўн. таксама раго́йш (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ся́жань, побач з са́жань ’мера ў стан чалавека, як можна сягнуць уверх рукой, роўная 3 аршынам’ (Ласт.). Параўн. стараж.-рус. сяжень, сажень ’мера даўжыні’. Да прасл. *sęžьnь, вытворнага ад *sęgati, гл. сягаць. Выказваецца меркаванне пра наяўнасць рэканструяваных варыянтаў прасл. *seg‑/*sog‑ без назалізацыі (параўн. Анікін, Этимология–1983, 55), гл. таксама сажань.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

няцвёрды

1. (мяккі) nicht hart;

2. перан. (хісткі) nicht fest; schwánkend, wánkend; wánkelmütig (пра чалавека);

3. перан. разм. (нерашучы) únentschlossen, únschlüssig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ве́траны

1. wíndig; wíndstark;

на дварэ́ ве́трана dráußen ist es wíndig;

2. (пра чалавека) léichtsinnig, léichtfertig, únbesonnen;

ве́траныя паво́дзіны léichtfertiges Betrágen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

камлюкава́ты

1. (пра дрэва) dick, díckstämmig, stämmig;

камлюкава́тае дрэ́ва ein díckstämmiger Baum;

2. (пра чалавека) untersétzt;

камлюкава́ты мужчы́на ein untersétzter Mann

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пада́тлівы

1. (пра матэрыял) leicht zu beárbeiten; geschméidig;

2. перан. náchgiebig, gefügt; wíllfährig (толькі пра чалавека);

пада́тлівы хара́ктар ein wéicher Charákter [kɑ-]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

beast

[bi:st]

n.

1) зьвер, зьвяра́ m.; зьвяру́га f. (і пра чалаве́ка)

2) грубія́н -а m., наха́бнік -а m.

•

- beast of burden

- beast of prey

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

anatomy

[əˈnætəmi]

n., pl. -mies

1) анато́мія f.

human, plant anatomy — анато́мія чалаве́ка, расьлі́ны

2) анатамі́чны разрэ́з -у m

3) ана́ліз -у, разбо́р -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

taut

[tɔt]

adj.

1) ту́га наця́гнуты

a taut rope — ту́га наця́гнутая вяро́ўка

2) дагле́джаны

a taut ship — чы́ста дагле́джаны карабе́ль

3) падця́гнуты; напру́жаны (пра чалаве́ка)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

тон, -у, мн. -ы, -аў, м.

1. Гук пэўнай вышыні, які ўтвараецца перыядычнымі ваганнямі паветра; музычны гук у адрозненне ад шуму.

Узяць высокі т.

2. мн. Гукі сэрца, якое працуе, а таксама гукі, якія ўтвараюцца пры выстукванні ўнутраных органаў цела чалавека.

Чыстыя тоны сэрца.

3. Вышыня або сіла гучання голасу чалавека, які гаворыць.

Знізіць т.

4. Характар гучання маўлення, манера гаварэння.

Жартаўлівы т.

Рэзкі т.

5. Характар, стыль паводзін, жыцця.

Правілы добрага тону.

6. Колер, афарбоўка, а таксама адценне колеру, якое адрозніваецца ступенню яркасці.

Тканіна, афарбаваная ў спакойны т.

Цёплы т.

Светлы т.

◊

У тон (пад тон) —

1) пра гармонію колераў, адценняў колеру;

2) у тым жа духу, стылі;

3) з тым жа настроем, з той жа інтанацыяй (гаварыць і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)