Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
нашпігава́цьсов.
1. нашпигова́ть, начини́ть;
н. гусь — нашпигова́ть (начини́ть) гу́ся;
2.перен. нашпигова́ть, напи́чкать;
н. ро́знымі пара́дамі — нашпигова́ть (напи́чкать) ра́зными сове́тами;
3.перен., разг. настро́ить;
н. ся́бра — настро́ить прия́теля
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мазо́к, ‑зка, м.
1. Адзін рух пэндзля пры накладанні фарбы, а таксама слой фарбы, накладзены такім спосабам. Кожны мазок, пакладзены на палатно, сведчыў аб паспешлівасці аўтара.Асіпенка.//перан. Штрых, мастацкая дэталь. Сябра .. ні разу яшчэ не расшчодрыўся на .. расказ [пра падполле]. Так зрэдку кідаў некалькі мазкоў, эпізодаў, дэталей.Шамякін.
2. Тонкі слой вадкага выдзялення (слізі, крыві і пад.), нанесены на шкло для мікраскапічнага даследавання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
hers
[hɜ:rz]
pron.
е́йны, яе́
This book is hers — Гэ́та е́йная кні́га
of hers — е́йны
a friend of hers — е́йны ся́бра
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
companion
[kəmˈpænjən]1.
n.
1) ся́бра -ы m., сябро́ўка f., тава́рыш -а m.
2) кампаньён -а m.
2.
v.t.
суправаджа́ць, спадаро́жнічаць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
brother
[ˈbrʌðər]1.
n., pl. brothers or Archaic brethren
1) брат -а m.
2)
а) блі́зкі ся́бра
б) суро́дзіч -а, зямля́к земляка́m.
3) брат -а m. (ся́бра тае́ са́мае царквы́, тава́рыства, бра́цтва)
4) міра́нін -а m. (у рэлігі́йным о́рдэне)
2.
v.t.
ста́віцца па-бра́цку; зваць бра́там
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
позна́тьсов.
1. пазна́ць;
2.(испытать) пазна́ць; зазна́ць;
позна́ть го́ре зазна́ць го́ра;
3.(узнать) пазна́ць; (получить истинное представление о ком-, чём-л.) уве́даць;
позна́ть дру́га в тру́дностях пазна́ць ся́бра ў ця́жкасцях.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
БА́ЦЮШКАЎ (Канстанцін Мікалаевіч) (29.5.1787, г. Волагда, Расія — 19.7.1855),
рускі паэт; прадстаўнік анакрэантычнага кірунку ў рус. лірыцы. Адукацыю атрымаў у прыватных пансіёнах у Пецярбургу. Быў на чыноўніцкай і ваеннай службе, пазней — у рус.дыпламат. місіі ў Італіі. Удзельнік літ. гуртка «Арзамас». У вершах «Вясёлы час», «Вакханка», «Мае Пенаты» і інш. услаўляў радасць быцця, сяброўства, каханне, духоўную свабоду асобы. У аснове элегій «На руінах замка ў Швецыі», «Пераход праз Рэйн» уражанні вайны 1812. Ідэйны і душэўны крызіс абумовіў змрочна-меланхалічны тон лірыкі, узмацненне рэліг. настрояў, матывы нераздзеленага кахання, абвастрыў тэму трагічнага лёсу паэта (элегіі «Да сябра», «Надзея», «Мой геній», «Разлука», «Паміраючы Тас» і інш.). У вершаванай казцы «Вандроўнік і дамасед» (1815) стварыў карціну дысгармоніі жыцця. Аўтар цыклаў анталагічных вершаў, нарысаў і артыкулаў пра л-ру і мастацтва. У 1917 выйшаў зб. «Спробы ў вершах і прозе» (ч. 1—2).
Тв.:
Соч.Т. 1—2. М., 1989.
Літ.:
Фридман Н.В. Проза Батюшкова. М., 1965;
Яго ж. Поэзия Батюшкова. М., 1971;
Коровин В.И. «И жил так точно, как писал...» (К.Н.Батюшков: К 200-летию со дня рождения). М., 1987;
Кошелев В.А. Константин Батюшков: Странствия и страсти. М., 1987.
аўстрыйскі пісьменнік. Пачынаў як паэт-экспрэсіяніст (цыкл «Сады горада Прагі», 1907). У зб-ках «Сябра свету» (1911), «Мы» (1913) адлюстраваў душэўны разлад і імкненне чалавека да гармоніі. Пачынаючы з драмы «Траянкі» (1913, перапрацоўка трагедыі Эўрыпіда), яго творчасць афарбавана ў тоны поўнай безвыходнасці і адначасова духоўнага стаіцызму. Трагічны разлад са светам абумовіў настрой зб-каў «Адзін аднаму» (1915), «Судны дзень» (1919), п’есы «Чалавек з люстра» (1920). У 1920-я г. звярнуўся да рэаліст. прозы: раманы «Вердзі: Раман оперы» (1924), «Сям’я з Неапаля» (1931), «Сорак дзён Муса-Дага» (1933, варыяцыі на тэмы Кнігі Зыходу); аповесць «Дом смутку», навелы «Смерць абывацеля», «Адчужэнне» (усе 1927). З 1938 у эміграцыі (Францыя, ЗША). Раман «Гімн Бернадэце» (1941) прасякнуты верай у чалавека і яго дабрыню, раман-антыутопія «Зорка ненароджаных» (выд. 1946) — трывожным роздумам над будучыняй чалавецтва. Вял. поспех мела п’еса «Якабоўскі і палкоўнік» (1944).
Тв.:
Рус.пер. — Верди: Роман оперы. М., 1962;
[Стихи] // Золотое сечение: Австрийская поэзия XIX—XX вв. в рус. переводах. М., 1988;
Сумерки человечества. М., 1990;
Сорок дней Муса-Дага: Роман. М., 1993.
Літ.:
Рудницкий М.Л. Верфель // История немецкой литературы. М., 1976. Т. 5.
