не́чага¹, не́чаму, не́чага, не́чым, не́ аб чым.

1. займ. адмоўны, з інф. Няма нічога, каб...

Чытаць нечага, трэба ісці ў бібліятэку.

Хлеба нечым нарэзаць.

2. займ. неазнач. ў Р(ад займенніка «нешта»). Чагосьці.

Для нечага ж трэба яму ехаць у горад?

3. часц. Лепш бы; дарэчы (разм.).

Заадно нечага і родных наведаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

something

[ˈsʌmpӨɪŋ]

1.

pron.

1) не́шта, штосьці, штось

He has something on his mind — Ён ма́е не́шта на ду́мцы

2) ча́стка, крыху́

There is something of her mother in her smile — У е́йнай усьме́шцы ёсьць не́шта ма́тчынага

3) не́шта (ва́жнае)

He thinks he’s something — Ён ду́мае, што ён не́шта асаблі́вае

4) не́шта накшта́лт

He was something of a painter — Ён быў да пэ́ўнай ме́ры мастако́м

2.

adv.

крыху́, кры́шку

something like — крыху́ падо́бны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

перапада́ць безас. разм. ábfallen* vi (s); Gewínn háben;

пры гэ́тым яму́ [тут] не́шта перапада́ла hierbéi ist für ihn étwas ábgefallen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Fíxum n -s, -xa

1) не́шта пэўнае

2) пэўная пла́та, пэўная су́ма

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Lächerlichkeit f -, -n

1) не́шта сме́шнае, смяхо́тнасць; дро́бязь

2) смяшлі́васць, смяхо́тнасць, смехатво́рнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vergänglichkeit f -

1) няста́ласць, тле́ннасць

2) не́шта, што прахо́дзіць [міна́е]; з’я́ва, яка́я прахо́дзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зашчо́ўкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць шчоўкаць. // Прашчоўкаць. [Дзяцел] выдзеўб нешта ў кары, зашчоўкаў і паляцеў. Ляўданскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прашамаце́ць, ‑мачу, ‑маціш, ‑маціць; зак.

Утварыць шамаценне. [Аўсей] пачуў, што гародамі на двор Марозіхі нешта прашамацела. Кухараў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тае́жнік, ‑а, м.

Чалавек, які жыве і працуе ў тайзе. Відаць, нешта ўспомнілася старому таежніку. Грахоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

another cup of tea

informal

зусі́м не́шта і́ншае

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)