перапада́ць безас. разм. ábfallen* vi (s); Gewínn háben;

пры гэ́тым яму́ [тут] не́шта перапада́ла hierbéi ist für ihn étwas ábgefallen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)