brighten [ˈbraɪtn] v.
1. надава́ць бляск; святле́ць, праясня́цца;
The sky is brightening. Неба праясняецца.
2. (up) напаўня́ць або́ напаўня́цца ра́дасцю; ра́даваць; ра́давацца
3. упрыго́жваць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
importance [ɪmˈpɔ:tns] n. ва́жнасць, зна́чнасць;
be of importance мець значэ́нне;
be of no importance не мець значэ́ння;
attach importance (to) надава́ць значэ́нне (чаму-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
zest [zest]
1. (for) заціка́ўленасць, заўзя́тасць;
a zest for life ра́дасць быцця́
2. піка́нтнасць, «іскры́нка»;
give zest to smth. надава́ць смак/ціка́васць чаму́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
nadawać
незак.
1. надаваць;
2. прысвойваць;
3. адпраўляць, высылаць;
4. перадаваць, трансляваць;
гл. nadać
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
nakopać
зак.
1. накапаць;
nakopać kartofli — накапаць бульбы;
2. kogo разм. надаваць кухталёў каму
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Ве́шаць ’надаваць каму-небудзь вісячае становішча’; ’схіляць што-небудзь’ (КТС, БРС, Бяльк.), рус. вешать, укр. ві́шати, польск. wieszać, в.-луж. wěšeć, чэш. věšeti, славац. vešať, славен. (o)béšati, серб.-харв. ве̏шати ’тс’. Прасл. věšati (< věsjati) з’яўляецца дзеясловам ітэратыўнага значэння, утвараемым ад věsiti; параўн. весіць, вісець (гл.). Гл. таксама Сразнеўскі, 1, 493; Голуб-Копечны, 417; Шанскі, 1, В, 83; КЭСРЯ, 79.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рух ’перамяшчэнне’, перан. ’грамадская дзейнасць, масавыя выступленні’, ’рост, развіццё’, ’перамяшчэнне, рухавасць’, ’шум’ (Сл. ПЗБ), ’перамяшчэнне, рухавасць’ (ТС), ’перамяшчэнне’, ’трывога’ (Нас.). Борысь (Борысь, 526) тлумачыць прасл. дыял. *ruxъ ’рух’ як назву дзеяння ад вытворнага прасл. *rusti ’рыць, капаць, пераварочваць (напрыклад, зямлю)’ < *rušiti ’надаваць рух, піхаць, штурхаць, пераварочваць, звальваць’ (гл. рушыцца, рушыць). Паводле Фасмера (3, 524), наадварот — дзеяслоў рус. ру́шить выводзіцца ад рух.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пярэ́сціць¹, -э́шчу, -э́сціш, -э́сціць: незак.
1. што. Рабіць пярэстым, надаваць пярэсты выгляд чаму-н.
Цені ад дрэў пярэсцяць поле.
2. звычайна безас. Пра адчуванне пярэстасці ў вачах.
Аж пярэсціць уваччу ад мільгання тэлеграфных слупоў.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Вылучацца сваёй пярэстасцю сярод чаго-н.
На лузе пярэсцяць кветкі.
4. (1 і 2 ас. не ўжыв.), чым і ад чаго. Быць пярэстым ад чаго-н.
Сцяна пярэсціць афішамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
cone
[koʊn]
1.
n.
1) ко́нус -а m.
2) Bot. шы́шка f.
2.
v.
надава́ць фо́рму ко́нуса
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
liquefy
[ˈlɪkwɪfaɪ]
v., -fied, -fying
разрэ́джваць, расплаўля́ць; зьмяня́ць або́ зьмяня́цца ў ва́дкасьць; надава́ць або́ набыва́ць ва́дкі стан
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)