(ням. Bergschrund, ад Berg = гара + Schrund = трэшчына)
падгорная трэшчына ў вобласці жыўлення горнага ледніка.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
г.
1. (год) Jahr n;
2. (горад) Stadt f;
3. (гара) Berg m, Bergspitze f
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дамінава́ць, ‑нуе; незак.
Пераважаць, панаваць, быць асноўным. Пачуццё дружбы і тая самая непрымірымасць к панам, якая заўважалася і ў Захара Зубца, дамінавала над усім у Савы.Пестрак.// Панаваць, узвышацца над акаляючаю мясцовасцю. Гара дамінуе над горадам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Маяк (гара, Валожынскі р-н) 2/576 (к.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Прысафі́так (прысафі́ток) ’падстрэшак’ (пін., Нар. сл.). Параўн. польск.sufit ’столь’, якое з італ.soffito ’гара; столь’ (Брукнер, 525).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Бе́раг (агляд значэнняў слова гл. ў Яшкіна). Рус.бе́рег, укр.бе́ріг, польск.brzeg, чэш.břeh, ст.-слав.брѣгь, балг.бряг, серб.-харв.бре̑г і г. д. Прасл.bergъ ’бераг; узгорак, гара’. Гэта слова звязана з ст.-в.-ням.berg ’гара’, авест.barəzah‑ ’гара, вышыня’, ст.-інд.br̥hant‑ ’высокі’, авест.bərəzant ’высокі’, ірл.brí ’гара’ і г. д. Паколькі некаторыя і.-е. мовы сведчаць пра ‑g̑h‑ у гэтым слове (гэта дало б слав.*berzъ), то ёсць версія пра запазычанне слав. слова з герм. моў, але ёсць аргументы і супраць. Гл. Мейе, RS, 2, 69; Траўтман, 30; Ягіч, AfslPh, 30, 457; Бернекер, 49; Машынскі, Pierw., 157; Брукнер, 44; Слаўскі, 1, 46; Фасмер, 1, 153. Параўн. яшчэ бе́раг, ’каляровая палоска на краі хусткі’ (Сцяц. Нар.), ’край пасудзіны, тканіны’ (БРС, Сцяшк. МГ), ’узлесак’ (Жд.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
арагене́з, арагене́зіс
(ад гр. oros = гара + генезіс)
сукупнасць працэсаў, з якімі звязана ўзнікненне і развіццё гор.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
берг-кале́гія
(ад ням. Berg = гара + калегія)
орган кіравання горнай справай у Расіі ў 18 ст.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Лягорычча, ля́гарре, лягары́чышча, лягорре ’месца каля гары’ (слаўг., Яшк.). Да ля1 і гара з суфіксамі ‑ьje і ‑išče.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
цвярдыня́
1. Гравійная гара (Слаўг.).
2. Каменная гара (Лях.Кап.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)