Зрабіць больш дакладным, надаць большую дакладнасць чаму‑н. Удакладніць спісы. Удакладніць звесткі. □ Крэдам паэта прагучаў верш «Я толькі сонцу і зайздрошчу»... У сваім другім зборніку В. Макарэвіч гэтае крэда значна ўдакладніў.Лойка.Палонны тэлефаніст удакладніў .. расказ [афіцэраў], паведаміўшы змест тэлефоннай размовы паміж камандзірам шостай роты і нябожчыкам фон Адлерам.Шамякін.// Больш дакладна разведаць, устанавіць. — Звяжыся з палкамі, удакладні абстаноўку, — загадаў .. [генерал] падпалкоўніку — начальніку разведкі.Мележ.У Сямёнавай кішэні ляжалі .. паперы. Адна — «Копія магілёўскаму губрэўкому .. Просім удакладніць месцазнаходжанне [карцін] і да прыезду туды асобага ў паў паважанага камісара забяспечыць недатыкальнасць і захаванасць».Чыгрынаў.//без дап. Паясніць, сказаць з большай дакладнасцю. — А з замужжам таксама як быццам справа ўладжана... пажартавала .. [Алеся] і ўдакладніла: — Ёсць муж і сын.Васілевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
soon
[su:n]
adv.
1) неўзаба́ве, за́раз
I will see you again soon — Неўзаба́ве мы зноў уба́чымся
2) ху́тка
as soon as possible — як мага́ хутчэ́й; пры пе́ршай наго́дзе
Why have you come so soon? — чаму́ ты прыйшо́ў так ху́тка?
I’ll be back soon — Я за́раз вярну́ся
I had (or would) sooner… — Я хутчэ́й хаце́ў бы…
3) як то́лькі
As soon as I hear, I will let you know — Як то́лькі пачу́ю, я вам скажу́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
apply
[əˈplaɪ]1.
v.t.
1) наклада́ць, пакрыва́ць, ма́заць
to apply varnish — пакрыва́ць ла́кам
2) ужыва́ць, тарнава́ць
to apply the rule — тарнава́ць пра́віла
3) аддава́цца чаму́; стара́цца, бра́цца
He applied himself to learning French — Ён узя́ўся за вывучэ́ньне францу́скае мо́вы
2.
v.i.
1) тарнава́цца
2) даты́чыць
This rule applies to all — Гэ́тае пра́віла даты́чыць ўсі́х
3) падава́ць зая́ву; прасі́ць
to apply for a job — пада́ць зая́ву на пра́цу
They applied for help — Яны́ прасі́лі дапамо́гі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
usher
[ˈʌʃər]1.
n.
1) швэйца́р -а m. (у гатэ́лі, рэстара́не)
2) білецёр -а m., білецёрка f. (у тэа́тры, кіно́, музэ́і)
3) дру́жка -і m. (на вясе́льлі)
2.
v.t.
1) суправаджа́ць, уво́дзіць, право́дзіць
He ushered the visitors to the door — Ён правёў гасьце́й да дзьвярэ́й
2) папярэ́днічаць што каму́-чаму́; апавяшча́ць прыхо́д каго́
to usher in — адкрыва́ць, пачына́ць; папераджа́ць
People get together to usher in the New Year — Лю́дзі зьбіра́юцца ра́зам, каб сустрэ́ць Но́вы Год
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)