непадзе́льны
1. (не поддающийся делению) недели́мый;
2. (не подлежащий разделу) недели́мый, нераздели́мый, неразде́льный;
3. (полностью принадлежащий кому-л.) безразде́льный;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
непадзе́льны
1. (не поддающийся делению) недели́мый;
2. (не подлежащий разделу) недели́мый, нераздели́мый, неразде́льный;
3. (полностью принадлежащий кому-л.) безразде́льный;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
teoria
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zbiór, ~oru
zbi|ór1. збор; зборнік; набор; калекцыя;
2. ~ory
3.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Ваке́нніца ’аканіца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ве́сліца ’лесвіца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Латво ’ляток у вуллі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лі́жаўка ’суконная хустка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вы́радзіцца ’прыгожа апрануцца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Відрына ’адрына’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Напры́шля ’напрыклад’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)