непадзе́льны

1. (не поддающийся делению) недели́мый;

~ныя часці́цы матэ́рыі — недели́мые части́цы мате́рии;

~ныя лі́кімат. недели́мые чи́сла;

2. (не подлежащий разделу) недели́мый, нераздели́мый, неразде́льный;

~ная маёмасць — недели́мое (нераздели́мое) иму́щество;

3. (полностью принадлежащий кому-л.) безразде́льный;

~ная ўла́да — безразде́льная власть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

teoria

ж. тэорыя;

teoria poznania філ. тэорыя пазнання;

teoria odbicia фіз. тэорыя адлюстравання;

teoria prawa — тэорыя права;

teoria prawdopodobieństwa мат. тэорыя імавернасцей;

teoria względności Einsteina — тэорыя адноснасці Эйнштэйна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zbiór, ~oru

zbi|ór

м.

1. збор; зборнік; набор; калекцыя;

~ór obrazów — калекцыя карцін;

~ór zadań — зборнік задач, задачнік;

2. ~ory мн. збор ураджаю; ураджай;

3. мат. мноства

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ваке́нніца ’аканіца’ (Грыг., Юрч., Мат. Гом., Гарэц.). Да вакенны < акно.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ве́сліца ’лесвіца’ (Мат. Гом.) у выніку метатэзы з ле́свіца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Латво ’ляток у вуллі’ (ветк., Мат. Гом.). Да лятво (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лі́жаўка ’суконная хустка’ (ветк., Мат. Гом.). Да лізаука < 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вы́радзіцца ’прыгожа апрануцца’ (Янк. Мат.). Запазычанне з рус. вырядиться ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Відрына ’адрына’ (ельск., Мат. Гом.). Запазычана, відаць, з укр. *відрына.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Напры́шля ’напрыклад’ (бяроз., Выг.), напрьшіляй ’тс’ (ляхав., Янк. Мат.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)