непадзе́льны
1. (не поддающийся делению) недели́мый;
2. (не подлежащий разделу) недели́мый, нераздели́мый, неразде́льный;
3. (полностью принадлежащий кому-л.) безразде́льный;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
непадзе́льны
1. (не поддающийся делению) недели́мый;
2. (не подлежащий разделу) недели́мый, нераздели́мый, неразде́льный;
3. (полностью принадлежащий кому-л.) безразде́льный;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
teoria
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zbiór, ~oru
zbi|ór1. збор; зборнік; набор; калекцыя;
2. ~ory
3.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Пу́тка ’пяцелька (у адзенні)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пілі́льшчык ’насякомае пільшчык’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Плі́кнуць ’пстрыкнуць (выключальнікам)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Про́рубка ’палонка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Муражоўка ’лугавая апенька’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мысок ’насок’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)