сукупнасць магнітных уласцівасцей рэчываў (ферымагнетыкаў), у якіх магнітныя моманты суседніх атамаў (іонаў) накіраваны насустрач адзін аднаму і ўзаемна не скампенсаваны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
«БІРУ́ЛЬКІ»,
бел.нар. гульня. З кучкі дробных прадметаў неабходна выбраць кручком усе прадметы адзін за адным, не пасунуўшы пры гэтым астатніх.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кварта́л
(ням. Quartal, ад лац. quartus = чацвёрты)
1) чацвёртая частка года (тры месяцы);
2) частка горада, абмежаваная з чатырох бакоў вуліцамі;
3) адзін з участкаў, на якія разбіваецца лес.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
chorus
[ˈkɔrəs]1.
n., pl. -ruses
1) хор -у m.
2) музы́чная кампазы́цыя для хо́ру
3) прыпе́ў -ву, рэфрэ́н -у m.
2.
v.t.
1) пяя́ць, гавары́ць у адзі́н го́лас
2) выка́зваць зго́ду
•
- in chorus
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
suffice
[səˈfaɪs]
v.i.
1) става́ць, быць дастатко́вым; хапа́ць
The money will suffice for one year — Гро́шай хо́піць на адзі́н год
2) задаво́льваць
A small amount sufficed him — Мало́й ко́лькасьці яму́ хапі́ла
•
- suffice to say
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Абрака́цца ’абяцаць выканаць якую-небудзь справу ў імя бога, даваць абет’ (Шат., Сцяшк., Касп., Арх. ГУ, КЭС), абрачыся ’ахвяравацца’ (КЭС) да ob‑rekati sę. Не зусім зразумела словаўтваральная мадэль і, у прыватнасці, зваротны характар дзеяслова, якія супярэчаць семантыцы. Арэал пашырэння слова сведчыць, магчыма, аб тым, што гэта калька. Верагодным словам-крыніцай з’яўляецца літ.apžadė́s ’урачыста абяцаць’ пры žadė́ti ’гаварыць адзін аднаму’ (= rekati sę).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ава́лак ’прылада, якой прасуюць («качаюць») бялізну’ (Янк.) да valъ, valiti ’качаць’. Тады а пратэтычнае. Лексема валак утворана, як рускае валёк, толькі іншага акцэнтуацыйнага тыпу. Параўн. літ.volė̃ ’прылада, якой прасуюць бялізну’, лат.vale ’тс’, якія да літ.vélti, лат.vel̄t ’качаць’. Зыходныя славянскія і балтыйскія словы генетычна суадносяцца, а вытворныя ад іх (авалак, валёк, volė̃, vale) узніклі, мабыць, незалежна адзін ад аднаго.