шэпт, ‑у,
1. Ледзь чутная гутарка, пры якой гукі вымаўляюцца без удзелу галасавых звязак.
2. Погаласка, вестка, чутка, якія перадаюцца па сакрэту.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўнікзабі́ць
1. уби́ть, умертви́ть; (пулей и т.п. — ещё) срази́ть;
2. (гвоздь и т.п.) заби́ть, вбить, вколоти́ть;
3. (наглухо закрыть чем-л.) заколоти́ть, заде́лать;
4. заби́ть, засори́ть;
5.
6. (начать бить во что-л.) заби́ть;
◊ з. асі́навы кол у магі́лу — вбить оси́новый кол в моги́лу;
з. галаву́ — (чым) заби́ть го́лову (чем);
з. двух зайцо́ў — уби́ть двух за́йцев;
камара́ не заб’е́ — му́хи не оби́дит;
забі́ мяне́ бог — убе́й меня́ бог;
няха́й мяне́ пяру́н заб’е́ — разрази́ меня́ гром
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
was (
1.
1) што;
~ für ein? што за?, які́?;
~ ist das? што гэ́та (тако́е)?;
~ denn? што менаві́та?
2)
~ du nicht (álles) sagst! ды(к) што ж ты гаво́рыш!;
ach ~! зусі́м не!, глу́пства!, лухта́!
2.
~ auch… што б ні было́;
das, ~ du sagst то́е, што ты ка́жаш;
kóste es, ~ es wólle чаго́ б то́е [яно́] ні каштава́ла, любо́й цано́й;
früh übt sich, ~ ein Méister wérden will
3.
das ist ~ ánderes гэ́та не́шта і́ншае;
bésser ~, als nichts лепш
spáre ~, so hast du ~
lérne ~, so kannst du ~
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
аго́нь, агню,
1. Распаленыя газы, якія вылучаюцца пры гарэнні і ярка свецяцца; полымя.
2. Падпаленая куча дроў, галля, ламачча і пад.; вогнішча.
3. Святло ад асвятляльных прыстасаванняў; светлавая кропка.
4.
5. Ружэйная, артылерыйская стрэльба.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нос, ‑а;
1. Выступ паміж вачамі і ротам на твары чалавека або мордзе жывёлы, які з’яўляецца пачаткам дыхальных шляхоў і органам нюху.
2. Дзюба ў птушкі.
3. Пярэдняя частка судна, лодкі, самалёта і пад.
4. Аб выступаючай пярэдняй частцы якога‑н. прадмета.
5. Тое, што і насок (у 1 знач.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адазва́цца, адзавуся, адзавешся, адзавецца; адзавёмся, адзавяцеся;
1. Адказаць на кліч, адгукнуцца.
2. Падаць голас, абазвацца.
3. Прагучаць у адказ на які‑н. гук, удар.
4.
5. Выказаць сваю думку аб кім‑, чым‑н., даць ацэнку каму‑, чаму‑н.
6. Даць сябе адчуць, выявіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́рвацца, ‑рвуся, ‑рвешся, ‑рвецца;
1. Вызваліцца ад таго, што ўтрымлівае.
2. Вызваліцца, пазбавіцца ад якога‑н. уціску, прыгнёту, абмежавання, уплыву.
3. Апынуцца, аказацца далёка наперадзе.
4. Імгненна з’явіцца, выйсці на паверхню, з сілай прарвацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паказа́цца, ‑кажуся, ‑кажашся, ‑кажацца;
1. З’явіцца, стаць бачным.
2. Прыйсці, з’явіцца дзе‑н., выйсці куды‑н., да каго‑н.
3. Даць каму‑н. паглядзець на сябе, агледзець сябе.
4. Здацца, уявіцца.
5. Аказацца на самай справе.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напе́рад,
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
іго́лка, ‑і,
1. Прылада для шыцця — тонкі металічны шпень з завостраным канцом і вушкам для ніткі.
2. Тонкі металічны стрыжань, звычайна з завостраным канцом, рознага прызначэння.
3. Ліст хвойных дрэў і кустоў.
4. Тонкая калючка на целе некаторых жывёл.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)