пры́ступ, ‑у,
1.
2. Момант абвастрэння, узмацнення якой‑н. хваробы, хваравітая з’явы.
3. Атака, штурм.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пры́ступ, ‑у,
1.
2. Момант абвастрэння, узмацнення якой‑н. хваробы, хваравітая з’явы.
3. Атака, штурм.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ста́так, ‑тка,
1. Жывёлы, часцей аднаго віду, якія пасуцца або ўтрымліваюцца разам, гуртам.
2. Пагалоўе сельскагаспадарчай жывёлы.
•••
[Ад імя Панурга, героя рамана Рабле «Гарганцюа і Пантагруэль».]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сашчапі́цца, ‑шчаплюся, ‑шчэпішся, ‑шчэпіцца;
1.
2. Сысціся ў бойцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарго́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які ідзе, наступае, выходзіць і пад. непасрэдна за папярэднім; бліжэйшы па чарзе.
2. Які адбываецца, праводзіцца рэгулярна, у пэўнай паслядоўнасці.
3. Першы па неабходнасці, важнасці.
4. Які ўзнікае, паўтараецца, аднаўляецца час ад часу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Накольнік ’неслух, свавольнік, гарэза’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
залі́цца I
1.
2.
◊ з. сляза́мі — зали́ться слеза́ми;
з. кро́ўю — зали́ться кро́вью; изойти́ кро́вью;
хоць залі́ся — хоть зале́йся
залі́цца II
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
губля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
1. Пазбаўляцца чаго‑н., пакідаючы, забываючы дзе‑н. па няўважлівасці.
2. Марна траціць што‑н. дарагое, каштоўнае.
3. Пазбаўляцца часткова або поўнасцю якіх‑н. уласцівасцей, якасцей, стану.
4. Збівацца з чаго‑н., страчваць што‑н.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ме́рка, ‑і,
1. Адпаведны размер чаго‑н.
2. Прадмет, які служыць для вымярэння даўжыні.
3. Пасудзіна для мерання чаго‑н. вадкага або сыпучага.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абве́сці, ‑вяду, ‑вядзеш, ‑вядзе; ‑вядзём, ‑ведзяце;
1.
2.
3. Водзячы каго‑н., пабыць у многіх месцах.
4.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пе́ста 1 ’дзіцё, якое песціцца’ (
Пе́ста 2 ’ступа’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)