Псіх ’псіхічна неўраўнаважаны чалавек; псіхічна хворы’ (ТСБМ; клім., ветк., добр., ЛА, 3). Укр.псих ’псіхічна неўранаважаны чалавек’, рус.псих ’псіхічна неўраўнаважаны чалавек; псіхічна хворы’. Апошняе лічыцца крыніцай запазычання. Паводле Шанскага і Бабровай (260), слова з’явілася ў XX ст. у выніку скарачэння назоўніка психопа́т ’псіхічна хворы; які церпіць ад псіхічнага захворвання’. Гл. таксама ЕСУМ, 4, 622.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
крэці́н, ‑а, м.
1.Хворы на крэцінізм (у 1 знач.).
2.Лаянк. Пра тупога, разумова абмежаванай чалавека.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
псіхічнахво́ры, ‑ая, ‑ае.
Хворы на псіхіку; псіхічна ненармальны. /узнач.наз.псіхічнахво́ры, ‑ага, м.; псіхічнахво́рая, ‑ай, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
транспарта́бельны, ‑ая, ‑ае.
Такі, які можа быць транспартаваны; прыгодны, прыдатны для транспартавання. Транспартабельныя гатункі яблыкаў. Транспартабельны хворы.
[Фр. transportable.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Сухры́льны ’хворы’ (Сцяшк. Сл.). Гл. хрылік.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
МА́НІЯ (ад грэч. mania вар’яцтва, шаленства, захопленасць),
маніякальны сіндром, псіхапаталагічны стан, пры якім хворы чалавек нематывавана ўзрушаны, увага няўстойлівая, назіраецца моварухальнае ўзбуджэнне, зменлівы настрой. Найчасцей развіваецца пры эндагенных захворваннях (маніякальна-дэпрэсіўны псіхоз, шызафрэнія), бывае вынікам хвароб галаўнога мозга і інш. У цяжкіх выпадках М. ўзнікаюць галюцынацыі, зацямненне свядомасці. Лячэнне тэрапеўтычнае.