Псіх ’псіхічна неўраўнаважаны чалавек; псіхічна хворы’ (ТСБМ; клім., ветк., добр., ЛА, 3). Укр.псих ’псіхічна неўранаважаны чалавек’, рус.псих ’псіхічна неўраўнаважаны чалавек; псіхічна хворы’. Апошняе лічыцца крыніцай запазычання. Паводле Шанскага і Бабровай (260), слова з’явілася ў XX ст. у выніку скарачэння назоўніка психопа́т ’псіхічна хворы; які церпіць ад псіхічнага захворвання’. Гл. таксама ЕСУМ, 4, 622.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
крэці́н, ‑а, м.
1.Хворы на крэцінізм (у 1 знач.).
2.Лаянк. Пра тупога, разумова абмежаванай чалавека.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
псіхічнахво́ры, ‑ая, ‑ае.
Хворы на псіхіку; псіхічна ненармальны. /узнач.наз.псіхічнахво́ры, ‑ага, м.; псіхічнахво́рая, ‑ай, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
транспарта́бельны, ‑ая, ‑ае.
Такі, які можа быць транспартаваны; прыгодны, прыдатны для транспартавання. Транспартабельныя гатункі яблыкаў. Транспартабельны хворы.
[Фр. transportable.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Сухры́льны ’хворы’ (Сцяшк. Сл.). Гл. хрылік.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
я́звенікм.разм. (хворы) Mágengeschwürkranke (sub) m -n, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
безнадзе́йны hóffnungslos, áussichtslos;
безнадзе́йна хво́ры ein hóffnungslos kránker Mensch
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
крэці́н
(фр. cretin)
1) хворы на крэцінізм 1;
2) перан. тупіца.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
МА́НІЯ (ад грэч. mania вар’яцтва, шаленства, захопленасць),
маніякальны сіндром, псіхапаталагічны стан, пры якім хворы чалавек нематывавана ўзрушаны, увага няўстойлівая, назіраецца моварухальнае ўзбуджэнне, зменлівы настрой. Найчасцей развіваецца пры эндагенных захворваннях (маніякальна-дэпрэсіўны псіхоз, шызафрэнія), бывае вынікам хвароб галаўнога мозга і інш. У цяжкіх выпадках М. ўзнікаюць галюцынацыі, зацямненне свядомасці. Лячэнне тэрапеўтычнае.