impress [ɪmˈpres] v.

1. рабі́ць ура́жанне (на каго-н.);

His sincerity impressed me. Яго шчырасць уразіла мяне.

2. (on/upon) перако́нваць; угаво́рваць;

She impressed on us the need for caution. Яна пераканала нас у неабходнасці асцярожнасці.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

interfere [ˌɪntəˈfɪə] v.

1. (in) уме́швацца;

She never interferes in other people’s affairs. Яна ніколі не ўмешваецца ў чужыя справы.

2. (with) шко́дзіць, перашкаджа́ць; заміна́ць;

This noise interferes with my work. Гэты шум перашкаджае маёй працы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

plump2 [plʌmp] v.

1. выко́рмліваць; выгадо́ўваць;

They plump fowls for sale. Яны выкормліваюць птушку на продаж.

2. рабі́ць пу́хлым, акру́глым;

plump up the pillows узбіва́ць паду́шкі

3. таўсце́ць, паўне́ць;

She has plumped out. Яна распаўнела.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

seat2 [si:t] v.

1.fml саджа́ць, уса́джваць;

She seated herself on the sofa. Яна ўселася на канапе;

Please, be seated. Сядайце, калі ласка.

2. змяшча́ць, умяшча́ць;

This hall seats 500. Гэтая зала на 500 чалавек.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

uppermost2 [ˈʌpəməʊst] adv.

1. наве́рсе; уве́рх;

The carriage lay with its wheels uppermost. Каляска ляжала дагары коламі.

2. перш-на́перш, перш за ўсё;

She said whatever came uppermost. Яна сказала першае, што прыйшло ў галаву.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wizard [ˈwɪzəd] n.

1. вядзьма́р, вядзьма́к; маг; чараўні́к;

the Wizard of the North паўно́чны чарадзе́й (пра Вальтэра Скота)

2. чалаве́к з выда́тнымі здо́льнасцямі, ма́йстар;

She’s a wizard at playing the violin. Яна цудоўна іграе на скрыпцы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

апаласка́ць, ‑лашчу, ‑лошчаш, ‑лошча; зак., каго-што.

1. Злёгку абмыць. [Бабка] унуку і ваду на рукі палівае, і кажа, каб хоць шыю сабе апаласкаў, бо яна ад загару і пылу стала чорная як зямля. Пестрак.

2. перан. Абгаварыць каго‑н. [Вашыновіч:] — У нас народ такі. Дзе што якое пачуюць, дык.. як паднімуць гаворку. Усіх па костачках разбяруць, усіх апалошчуць. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апане́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Той, хто выступае на публічным дыспуце, у публічнай спрэчцы з абвяржэннем чыіх‑н. доказаў, палажэнняў і пад. І вось Кухарчыкава дысертацыя гатова. Яна ляжыць у галоўнага апанента, доктара навук, прафесара Мітрафана Іванавіча Сініцкага. Сабаленка. // Наогул той, хто выступае як праціўнік у спрэчцы. Багдановіч быў не так вучань Карскага, як яго паплечнік і апанент. Лойка.

[Ад лац. opponens, opponentis — які пярэчыць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апе́рыцца, ‑рыцца; зак.

1. Пакрыцца, абрасці пер’ем, убрацца ў пер’е (пра птушак). Не аперыліся птушкі, Ды лятуць з гнязда ў служкі. Бічэль-Загнетава.

2. перан. Падужаць, пасталець (пра людзей). Пабыўшы з год на вольным паветры, Людміла паправілася, або, як жартуючы пра яе казалі, аперылася; паружавелі шчокі, сама яна падрасла, аформілася як дзяўчына. Гурскі. // Палепшыць, замацаваць сваё матэрыяльнае становішча.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каля́дніца, ‑ы, ж.

Разм. Калядная пара; калядная ноч. Ражок хусткі ўвачавідкі рудзее, бы гэта яна, Наста, тупае не за возам па грэблі, а дома ля чалесніка ў калядніцу. Пташнікаў. Тое, чаго такароўцы пужаліся болей ста год падрад — ад дзядоў да ўнукаў і праўнукаў — насунулася раптам на іх, як воўк на дарозе ў калядніцу на адзінокага падарожніка. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)