tyczka

tycz|ka

ж. шост; жэрдка; тычка;

~ka miernicza — нівелірная рэйка;

skok o ~ce спарт. скачок з шастом

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

разго́н, -ну м., в разн. знач. разго́н; (при беге — ещё) разбе́г, разбе́жка ж.;

р. дэманстра́нтаў палі́цыяй — разго́н демонстра́нтов поли́цией;

скачо́к з ~ну — прыжо́к с разго́на (с разбе́га);

◊ з ~ну — с разго́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Sprung I m -(e)s, -Sprünge скачо́к; вайск. перабе́жка, кідо́к;

~ mit Ánlauf скачо́к з разбе́гу;

zum ~ ánsetzen падрыхтава́цца да скачка́, разбе́гчыся (каб скокнуць); пачына́ць;

ein ~ ins Dúnkel скачо́к у невядо́мае;

◊

auf dem ~e stéhen* [sein] wégzugehen быць гато́вым [наме́рвацца] пайсці́;

er kann kéine gróßen Sprünge máchen ён не мо́жа дазво́ліць сабе́ вялі́кіх выда́ткаў;

krúmme Sprünge máchen віля́ць, выкру́чвацца;

auf éinen ~ на хвілі́нку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

qualitatív

1. a я́касны;

ein ~er Sprung філас. я́касны скачо́к

2. adv паво́дле я́касці, я́касна, у я́касных адно́сінах

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рассчита́ть сов., в разн. знач. разлічы́ць;

рассчита́ть сто́имость чего́-л. разлічы́ць кошт чаго́-не́будзь;

рассчита́ть прыжо́к разлічы́ць скачо́к;

не рассчита́ть свои́х сил не разлічы́ць сваі́х сіл;

рассчита́ть рабо́чего разлічы́ць рабо́чага;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нырэ́ц, ‑рца, м.

1. Скачок у ваду з галавой. Даць нырца.

2. Той, хто ўмее ныраць, хто добра нырае. Нік крышачку зайздросціў ім, гэтым вялізным жывёлінам. Зайздросціў іх спрыту, іх майстэрству нырцоў. Лынькоў. [Язэп] кінуўся на дапамогу. Нырнуў раз — не знайшоў малога: дужа глыбокую зрабілі копанку для нырцоў. Ваданосаў.

3. Вадаплаўная птушка сямейства качыных, якая здабывае сабе корм, ныраючы пад ваду. Чырвананосы нырэц.

4. У боксе — прыём, калі баксёр хутка прыгінаецца, каб ухіліцца ад бакавых удараў у галаву.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

і́мпульс

(лац. impulsus = удар, штуршок)

1) унутранае пабуджэнне, штуршок да дзеяння (напр. і. да творчасці);

2) мера руху і сілы;

электрычны і. — імгненны адзінкавы скачок току або напружання ў электрычным ланцугу;

нервовы і. — хваля ўзбуджэнняў, якая распаўсюджваецца па нервовай сістэме.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Sálto m -s, -s і -ti спарт. са́льта

~ mortále m -, - і Sálti mortáli

1) са́льта-марта́ле (акрабатычны скачок)

2) перан. рызыко́ўны крок [вы́нік]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Séitensprung m -(e)s, -sprünge

1) скачо́к убо́к

2) адступле́нне ад тэ́мы

3) любо́ўная інтры́га, захапле́нне;

◊

Séitensprünge máchen ≅ заво́дзіць ша́шні на старане́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Hócke I f -, -n спарт.

1) прысяда́нне;

sich in die ~ sétzen прысе́сці на ку́кішкі

2) паста́ва на сагну́тых нага́х (лыжы)

3) скачо́к, перама́х (гімнастыка)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)