1. Прагнаць адкуль‑н. або куды‑н. Стары ўгледзеў, што хлопец па вушы мокры, і, не пытаючыся і не дапытваючыся, што з ім сталася, турнуў яго ў хату.Сабаленка.Калі гітлераўцаў турнулі адсюль, млынар недзе быў знік, а цяпер вось зноў выплыў.Мележ.[Крылоў:] — Прагналі цара — добра. Але гэта паўсправы. Наша рэвалюцыя яшчэ наперадзе. Ёй Касоўскі не ўзрадуецца, бо мы турнём і радзянак, і мілюковых, і паскевічаў, і ўсіх крывасмокаў, а разам з імі і халуёў іх — касоўскіх.Шамякін.// Звольніць з пасады. — Калі верыць розным чуткам, то цябе, Мікалай, даўно трэба было турнуць з твае работы і аддаць пад суд за розныя вымаганні і пагрозы, — спакойна адказаў дзед Піліп.Ваданосаў.[Ганна:] [Старшыня] спачатку разгубіўся, а пасля так турнуў мяне з брыгадзірства, што і сёння апамятацца не магу.Губарэвіч.
2. Піхнуць, штурхнуць каго‑н. Тады, нават не заўважыў я, хто, — вырвалі ў мяне туза з рук, зграблі мяне ў ахапак ды як турнулі з гарышча па драбіне далоў, ледзьве я галаву не скруціў.Дубоўка.Купрыян хацеў ушчарэпіцца бацюшку ў валасы, але быў да таго п’яны, што жонка як турнула рукою, то ён задраў ногі тройчы і перакуліўся.Чарот./уперан.ужыв.Патрашчыць ён [агонь] там, патрашчыць, набіраючыся сілы ды ад злосці пыхкаючы дымам, а тады як турне гэты дым у неба і сам за ім.Шахавец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пункт, -а, М -кце, мн. -ы, -аў, м.
1. Месца, якое характарызуецца пэўнымі адзнакамі і можа быць выкарыстана для неабходных дзеянняў.
Камандны п.
Зборны п.
Прызыўны п.
Перагаворны п.
Самы высокі п. гары.
2. Асобнае палажэнне, раздзел у складзе чаго-н. (дакумента, выкладання і пад.).
Асноўныя пункты даклада.
Выкласці па пунктах (таксама перан.: паслядоўна).
3. Асобны момант, перыяд у развіцці падзей, дзеяння.
Кульмінацыйны п.
4. Асноўнае паняцце геаметрыі, а таксама механікі, фізікі — месца, якое не мае вымярэння, мяжа адрэзка лініі.
П. перасячэння прамых.
П. апоры.
П. прылажэння сіл.
П. сонцастаяння.
5. Тэмпературная мяжа, пры якой рэчыва змяняе свой стан.
П. замярзання.
П. плаўлення.
○
Населены пункт — горад, пасёлак, вёска і пад., дзе пастаянна жывуць людзі.
◊
Пункт погляду (або гледжання)на што — чыя-н. думка, погляд на што-н.
У мяне на гэта свой пункт погляду.
|| памянш.пу́нкцік, -а, мн. -і, -аў, м. (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
opaść
opa|ść
зак.
1. спасці, убыць;
woda ~dła — вада спала;
2. апасці, апусціцца;
mgła ~dła — апусцілася імгла;
~dło mnie przeczucie — у мяне з’явілася прадчуванне
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ду́бам, ды́бампрысл., разм.:
станаві́цца ду́бамтс.перан. sich bäumen, sich auf die Hínterbéine stéllen;
конь станаві́ўся ду́бам das Pferd stéllte sich auf die Hínterbéine;
у мяне́ валасы́ ста́лі ду́бам mir sträubten sich die Háare, die Háare stánden mir zu Bérge
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
закалыха́ць, закалы́хваць
1. (дзіця) éinwiegen vt, éinschaukeln vt, in den Schlaf wíegen [síngen*];
2.безас. schläfrig wérden;
мяне́ закалыха́ла ад до́ўгай язды́ ich wurde vom lángen Fáhren schläfrig;
яго́ закалыха́ла ihm wurde schwínd(e)lig [übel]; er wurde séekrank (на моры)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
даты́чыцца, даты́чыць (каго-н., чаго-н.) betréffen*vt; Bezúg háben (auf A); sich bezíehen* (auf A); ángehen*vt; sich hándeln (um A);
гэ́та цябе́ не даты́чыцца das geht dich nicht an;
што даты́чыцца мяне́ was mich betrífft; ich für méine Persón
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
звіне́ць klíngen*vi; tönen vi (гучаць); klírren vi (бразгатаць);
стру́ны звіня́ць die Sáiten klíngen*;
звіне́ць шпо́рамі mit den Spóren klírren;
звіне́ць ланцуга́мі mit den Kétten klírren [rásseln];
у мяне́ звіні́ць у вушах [увушшу́] es klingt mir in den Óhren, ich habe Óhrenklingen [Óhrensaúsen]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)