закалыха́ць, закалы́хваць

1. (дзіця) éinwiegen vt, éinschaukeln vt, in den Schlaf wíegen [síngen*];

2. безас. schläfrig wérden;

мяне́ закалыха́ла ад до́ўгай язды́ ich wurde vom lángen Fáhren schläfrig;

яго́ закалыха́ла ihm wurde schwínd(e)lig [übel]; er wurde séekrank (на моры)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)