Verbum

Таўку́н ₁ ’ятрышнік’ (Расл. св.). Гл. таўкан.

Таўку́н ₂ ’цыбуля (тоўчаная)’ (Мат. Гом.), тоўку́н ’страва з пер’я цыбулі’ (ПСл). Да таўкці, таўчы ’мяць, расціраць’ (гл.), аналагічна таўку́н ’пюрэ з бульбы’ (Мат. Гом.).

Аце́слівы (БРС, Касп., КЭС, лаг., Сцяшк., Янк. Мат., Бір. дыс.), ацесліўка тоўстая, гультаяватая жанчына’ (Янк. Мат.). З а‑цест‑лівы да цеста (гл.), параўн. цеслівы трохі недапечаны’ (Нас.), цеслявы ’тс’ (Нас., Сб.).

Капані́чыць ’матычыць’ (Некр., Янк. 1, Мат. Гом.; бялын., Янк. Мат.; кіраў., стаўбц., Нар. лекс.). Ад назоўніка капані́ца ’матыга’ (ТСБМ, ТС, Сцяшк., Бяльк., Сержп. Грам.; стол., Крыв. — Вяр.; жлоб., Шатал.). Да капаць (гл.).

Сты́рта ‘дзежка, кубел’ (?) (Мат. Гом.). Гл. сцірта.

Сушчу́кнуць ’сціхнуць’ (Мат. Гом.). Да шчукнуць, гл.

Сыно́к ’адтуліна ў жорнах’ (Мат. Гом.). Няясна.

Пяскі́ж ’рыба пячкур’ (Мат. Маг.). Гл. піскіж.

По́хля ’палоска, участак сенакосу’ (Мат. Гом.). Няясна.

Ну́трашчы ’вантробы’ (Мат. Гом.). Да нутро (гл.).

Пале́тнік ’сезоннік’ (Мат. Гом.). Да ле́та (гл.).