Кіма́рыць ’спаць’ (Мат. Гом.). Гл. кемнуць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кірпі́чны ’карычневы’ (Мат. Гом.). Гл. кірпіч.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лаге́рня ’рыбалоўная снасць’ (Мат. Гом.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вара́ва ’мноства’ (Мат. Гом.). Гл. арава.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вужні́шча ’вяроўка’ (Мат. Гом.). Гл. вужышча.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Апы́хтарыць ’знайсці’ (Янк. Мат., 133). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кагу́т ’певень’ (Мат. Гом.). Гл. когут.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сазяро́д ’азярод’ (Мат. Гом.). Гл. азярод.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

дзе́даўшчына Месца, дзе жыў дзед; дзедава ўладанне; спадчына пасля дзеда (БРС). Тое ж дзе́даўка, дзядзе́ўе (Слаўг.), дзедніна (Нас. АУ), дзе́дзіна (Нас. АУ).

□ ур. Дзе́даўка (сенажаць) каля в. Церахоўка Слаўг., с. Дзедзіна Себеж. пав. (Рам. Мат.), в. Дзе́даўка Жытк.

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

пята́

1. Месца на вуглавым павароце поля, дзе знаходзіцца каморніцкі капец (Стол.).

2. У актах (1577). Прыкметнае чым-небудзь месца, ад якога пачыналі межаванне зямельных угоддзяў; межавы пункт (Брэсц. АВАК, XVIII, 20, 29).

□ в. Пятоўскае Віц. (Рам. Мат.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)