«ГАРЭ́ЛІК»,
Я.Р.Вількін.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«ГАРЭ́ЛІК»,
Я.Р.Вількін.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
перамаўля́ць
‘перамаўляцца з кім-небудзь; перагаворваць што-небудзь і
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| перамаўля́ю | перамаўля́ем | |
| перамаўля́еш | перамаўля́еце | |
| перамаўля́е | перамаўля́юць | |
| Прошлы час | ||
| перамаўля́ў | перамаўля́лі | |
| перамаўля́ла | ||
| перамаўля́ла | ||
| Загадны лад | ||
| перамаўля́й | перамаўля́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| перамаўля́ючы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перамо́віць
‘перамовіцца з кім-небудзь; перагаварыць што-небудзь і
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| перамо́ўлю | перамо́вім | |
| перамо́віш | перамо́віце | |
| перамо́віць | перамо́вяць | |
| Прошлы час | ||
| перамо́віў | перамо́вілі | |
| перамо́віла | ||
| перамо́віла | ||
| Загадны лад | ||
| перамо́ў | перамо́ўце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| перамо́віўшы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
амбі́цыя, ‑і,
Празмернае пачуццё асабістай годнасці; самалюбства.
•••
[Лац. ambitio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
анані́мны
(
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
заболева́тьI
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
па́пкаI (обложка для бумаг) па́пка, -кі
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
попла́каться (пожаловаться) паска́рдзіцца; пажа́ліцца; (посетовать) панарака́ць; (погоревать) пабедава́ць; (только в конструкциях
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зне́куль,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
існава́ць, існу́ю і існую́, існу́еш і існуе́ш, існу́е і існуе́; існу́й;
1. Быць у наяўнасці; мецца.
2. чым і на што. Здабываць сродкі для жыцця якім
3. Жыць няпоўным жыццём,
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)