1. (плод) Kastáni¦e f -, -n; Maróne f -, -n, Ésskastani¦e f;
2. (дрэва) Kastáni¦enbaum m -(e)s, -bäume
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дэндра́рый
(ад гр. dendron = дрэва)
батанічны сад, дзе ў адкрытым грунце вырошчваюцца розныя віды дрэў і кустоў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ксіла-
(гр. ksylon = ссечанае дрэва)
першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на сувязь з дрэвам, драўнінай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
манцыне́ла
(ісп. manzamlla)
дрэвасям. малачаевых, пашыранае ў тропіках, лісце і кара якога ўтрымліваюць ядавіты млечны сок.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
саксау́л
(рус. саксаул, ад казах. sekseuil)
невысокае бязлістае дрэвасям. лебядовых, якое расце ў сярэднеазіяцкіх саланчаковых пустынях.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
хінідзі́н
(ням. Chmidin)
алкалоід, які змяшчаецца ў кары хіннага дрэва; выкарыстоўваецца ў медыцыне для лячэння арытміі сэрца.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
чына́ра
(цюрк. činar)
дрэвасям. платанавых, пашыранае на Балканскім паўвостраве, у Крыме, Закаўказзі, Сярэд. Азіі; усходні платан.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Дро́вы ’дровы’ (БРС, Нас., Касп., Бяльк., Сцяшк., Сл. паўн.-зах. і г. д.). Таксама дро́ва ’тс’ (Шат., Сцяшк., Сл. паўн.-зах.). Рус.дрова, укр.дро́ва, польск.drwa, чэш.drva, балг.дърва ’тс’, ст.-сл.дръва ’дровы’. Прасл.*drъva (мн. л. ад *drъvo ’дрэва’). Агляд форм у Трубачова, Эт. сл., 5, 141–142. Гл. яшчэ Фасмер, 1, 539; Бернекер, 1, 232; Траўтман, 53; Слаўскі, 1, 171. Як і прасл.*dervo ’дрэва’, мае і.-е. адпаведныя формы (са ступенню рэдукцыі); параўн. грэч.δρῡς ’дрэва, дуб’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Крэж1 ’дрэва, у якім асяродак не ў цэнтры’ (Шатал., Клім.), ’унутраная амярцвелая частка дрэва’ (Жыв. сл.), ’хвоя з крохкай і цвёрдай драўнінай’ (ТС). Рус.кряж ’вялікае моцнае дрэва’, ’калодны вулей’, ст.-рус.кряжь ’брус’. Першапачаткова ’круглы брус’ да прасл.krǫgъ ’круг’ з іншай ступенню аблаўта (прасл.kręg‑jь) (Фасмер, 2, 391).
Крэж2 ’прыбярэжная мель на возеры’ (Нар. лекс.). Укр.кряж ’бугор’. Да * kręg‑jь ’акруглы’. Гл. крэж1.
Крэж3 ’абрыў на дне возера; паглыбленне, яма’ (Яшк.). Гл. крэж2.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сітава́ты ‘сітавідны’ (ТСБМ, Байк. і Некр., Шат., Сцяшк., Варл.), ‘трухлявы’ (ТС), ‘трубчасты (аб косці)’ (астрав., пух., Сл. ПЗБ), сі́тавы ‘рэдкі, друзлы: сітавы крам, сітавае палатно, сітавы дуб (Янк. 2), ‘вынашаны, працёрты’ (Нар. сл., Ян.), ‘сітавідны, трухлявы’ (Ян.), сі́цевы ‘тс’ (ТС). Сюды ж сітава́ ‘трухлявае дрэва’, сітаве́ць ‘трухлець, парахнець’ (Мат. Гом.). Укр.ситяви ‘гнілы, трухлявы’, сі́тави ‘тс’, рус.сито́вый (пра дрэва) ‘друзлы, трухлявы’. Відаць, звязана з сіта (гл.). Буга (Rinkt. 2, 546) у якасці адпаведніка прыводзіць літ.sytótas mẽdžias ‘сітавае дрэва’.