1. Узаемнае акліканне з мэтай знайсці або не згубіць адзін аднаго. Рыгор яшчэ раз махнуў капелюшом, крыкнуў: агу! і яны [Рыгор і Зося] сышлі са сценкі...Гартны.
2. Зварот да малога дзіцяці з мэтай забавіць яго. — Агу, агу!.. Разумны ж які!..Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
oracular
[ɔˈrækjələr]
adj.
1) праро́чы; як ара́кул
2) двухсэ́нсавы, няя́сны, зага́дкавы
3) ве́льмі разу́мны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
smart1[smɑ:t]adj.
1. прыго́жа апра́нуты, элега́нтны
2.разу́мны, ке́млівы; дасці́пны
3. ху́ткі; рэ́зкі; суро́вы;
give a smart blow мо́цна ўда́рыць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
sensible[ˈsensəbl]adj.
1.разу́мны, разва́жлівы; практы́чны (пра адзенне)
2. зна́чны, адчува́льны, відаво́чны, прыкме́тны;
a sensible rise in temperature зна́чнае павышэ́нне тэмперату́ры
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
шара́ханне, ‑я, н.
Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. шарахаць — шарахнуць і шарахацца — шарахнуцца. [Лундзін:] — А я так скажу: ва ўсякай справе трэба разумны гаспадарскі разлік — ці то ў травасеянні, ці ў чым іншым. Шараханне з адной крайнасці ў другую да дабра не даводзіць.Палтаран.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
sagacious
[səˈgeɪʃəs]
adj.
1) прані́клівы; практы́чна празо́рлівы
2) разва́жлівы, ке́млівы, ця́мны
3) разу́мны(пра зьвяра́)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
*Мэндаль, міёр.мэндъль ’дурны, някемлівы, нездагадлівы’ (З нар. сл.) ці ме́ндаль ’хітры ашуканец’ (паўд.-усх., КЭС) утвораны, відаць, ад імя (прозвішча) ці мянушкі чалавека. Апошняе, магчыма, з польск.mędral < mądry ’мудры, разумны’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ця́млівы, ‑ая, ‑ае.
Разм. Кемлівы, разумны, здагадлівы. Сам д’ябал, каб быў ён адно на свеце, не разабраў бы, што рабілася ў Рыгоравай хаце. Не толькі Сымон Мікуць і Ладымер Стальмаховіч, але і гэтакі цямлівы чалавек, як Радзівон Бабака, пацепаў адно плячыма, мяркуючы пра гэта.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Лэпскі ’лоўкі, моцны’ (Сцяшк.), ’харошы, пахвальны’ (Нас.), ’ладны’ (карэліц., З нар. сл.; стаўб., Жыв. сл.), ’ніштаваты’ (карэліц., Нар. словатв.), лэпска ’добра’ (Нас. Сб.). Запазычана з польск.łebski і łepski ’разумны, спрытны’, ’ладны, велікаваты’, ’прыгожы’, ’недарагі’.